powoli, acz skutecznie prace postępują. budować na odległość nie jest łatwo. o fachowca przez wielkie FACH w kraju naszym pięknym, nadmorskim jeszcze trudniej. ale, ale... dopóki zdrowie dopisuje, to nie ma się o co martwić, bo w zdrowym ciele zdrowy duch (i bojowy :D)

ze zmian ważniejszych: elektryka się pojawiła, ostatnie wyczekane okno się pojawiło, a kamień północny do końca wpełzł był na ściany

*tu jeszcze bez okna, ale już ze stawem   

zauważyłam też pojawienie się nowych wizualizacji projektu na stronie autorów. czyżby wizja kościoła Baptystów znużyła odbiorcę??   nowa jest nowocześniejsza, jaśniejsza. co kto lubi. mnie się podoba ten złoty kamień wsród zieleni, a okna preferuję drewniane, mimo, że aluminiowe trwalsze.

Do zimy pojawiły się okna. Pojawiła się również brama garażowa półautomatyczna - zamyka się do połowy automatycznie, a następnie należy zrobić użytek z bicepsów :(. VIVA REMKLAMACJA!!! 

Skoro zima zakończyła się sukcesem, mianowicie nastaniem wiosny, budzę się, niczym niedźwiedź, z zimowego marazmu. Wrzucam kilka zdjęć, dokumentujących postępy, okupione stresem, załamywaniem rąk oraz niebotycznymi rachunkami. Ażeby jednak nie wyjść na malkontentkę, którą to bynajmniej nie jestem, dodam, że nadzieja i radość na zakończenie budowy silniejsza jest niż jakieś tam takie pierdoły. :)

Na ściany zaczął wpełzać też piękny złoty kamień z dalekiej północy ;)

Zdjęcia przy zachodzącym słońcu.

Tymczasem się odłączam. Życzę przy okazji ciepłej, cudownej i niezbyt deszczowej wiosny. CMOK!

Po kolejnych straconych wakacjach,poświęconych w całości na produkcję okien i drzwi, w naszym domu pojawiy się okna w ilości dwóch. Jednakże jakich dwóch!!! Kolejne czekają na wstawienie. Widok ich cieszy me oczy. A nadzieja, że dom będzie gotowy wzrasta :D ;). Cały czas muszę sobie tłumaczyć, że czas działa na naszą korzyść, że wyłapiemy błędy, ale to nie zawsze łatwo zrozumieć, skoro się czekało na to całe dorosłe życie. Załączam zdjęcia rzeczonych okien.

ORAZ rzutem na taśmę ta łąka, której zabrakło przy zachodzie słońca. Serduszko maskuje osoby zbierające mlecze na syrop :D:D:D

Jakość zdjęć pozostawia wiele do życzenia. CZAS ZMIENIĆ TELEFONO! Niemniej jednak wyobrażam sobie w pełni rozmarzona, że siedzę z lampką wina, niekoniecznie bezalkoholowego, na tarasie i podziwiam to zachodzące słońce. Wyobrażam sobie też łąkę zamiast tej kupy błota. I męża obok mnie też widzę na tym tarasie, żeby nie było ♥

Dom prezentuje się imponująco w tym świetle. I'm loving it!!! I really am ♥♥♥♥♥♥♥

Tak czas przedświąteczny mną zakręcił, że niemalże zapomniałam, że ja tu bloga mam. Zima, na nasze szczęście jeszcze nie nastała (w sensie meteorologicznym), dzięki czemu prace mogą się posuwać. Dach niemalże pokryty. Uff! Mieliśmy opóźnienia. Oczywiście! Czemuż to się się łudziłam, że wszystko pójdzie gładko?? Ach tak! Nigdy wcześniej nie stawialiśmy domu. Jestem pogodzona z faktem, że istnieją zjawiaska od nas niezależne; z czym w związku nie będę wyrywać sobie włosów z głowy z powodu niesłowności i nierzetelności niektórych jednostek. Nadal się cieszę :D 

Przyjechała więźba:

Czekała więźba:

A nawet zaczęła wpełzać na dach:

I słonko łaskawie zaświeciło ;)

Przyjechała dachówka (w kolorze łupka, niby błyszcząca)

Blask nie oślepia, ale efekt całkiem sympatyczny

Czekamy jeszcze na wykończenie dachu i wtedy uznamy budynek za zamknięty na zimę, która to zima, miejmy nadzieję, nastąpi. Do następnego napisania. Z życzeniami wszystkiego dobrego w nowym, nadchodzącym, roku.