Tak, jak pisałam, dziś poszłam zobaczyć stropOd razu wypróbowałam schody. Nie przyszło mi wcześniej do głowy, że tak będzie mnie to cieszyć. Pierwsze własne cztery ściany i "coś" nad głową, bo przecieżsropu dachem nie nazwę Podejrzewam, że nie cieszyłabym się tak bardzo, gdyby nie trzeba było tak długo czekać na ten strop.

Teraz musimy go pilnie podlewać. Jest nam łatwiej niż przy ławach, bo mamy już swoją wodę w piwnicy i nie musimy jej przywozić w beczkach.

Schody są wygodne, nie za wysokie, nie za niskie. Wszyscy pytają, dlaczego ten ostatni taki wysoki, więc kazdemu po kolei trzeba tłumaczyć, że styropian, że posadzka... Szkoda tylko, że przez powiększenie przez panów dziury w stropie, najprawdopodobniej nie zmieści się na zewnętrznej ścianie okno do pomieszczenia planowanej pralni.

Oczywiście dopiero teraz można dobrze zorientować się w wielkości piwnicy. Będzie wystarczająca. Nie jest wielka, ale to tylko oznacza, że będzie wykorzystywana do konkretnych celów i nie będzie miejsca na zagracanie. Mężowi wydawała się mała, ale teraz zmienił zdanie. Jak na razie nie żałujemy, że się na nią zdecydowaliśmy, chociaż pojawiły się głosy, że powinniśmy tam zrobić garaż, a w miejscu garażu pokój. Takich głosów doradczych do końca budowy, a pewnie i dłużej, będzie mnóstwo. Pozostaje nam się z tym tylko pogodzić i cierpliwie tłumaczyć nasze decyzje.

Nie zawsze odrzucamy dawane nam rady (przede wszystkim powinny być dawane w odpowiednim czasie, czyli przed wykonaniem czegoś, a nie po). Za namową zrobiliśmy otwór w stropie, którym później planujemy wrzucać do piwnicy opał. Niespecjalnie mi się to podoba, bo przecież garaż jest pomieszczeniem przechodnim, a węgiel brudzi, ale zawsze łatwiej się go pozbyć, niż zrobić, kiedy wszystko już będzie gotowe. Dostaliśmy nawet stalowe drzwiczki do zsypu. W tej chwili są "trochę" pobrudzone, ale mam nadzieję, że uda mi się e doprowadzić do stanu sprzed lania betonu.

Chodząc po piwnicy ukazał się nam taki widok:

Nie jestem specjalistą, ale przez ściany chyba nie powinno się oglądać nieba? Mam nadzieję, że późniejsze tynki, styropian z drugiej strony uratują sytuację.

Poproszę o fanary: dziś zalaliśmy strop. Jeszcze go nie widziałam, dlatego nie mam zdjęć. Jutro na pewno tam się pojawię nic mnei w domu już nie zatrzyma.

Panowie wrócili w czwartek  zrobili część szlunków. W międzyczasie kręcili też strzemiona do wieńców.

Pojawił się też zaczątek schodów. Są  zrobione w ten sposób, żeby były wygodniejsze w użytkowaniu w porównaniu ze schodami z projektu (bo też takie było łatwiej zrobić panom), ale krzyżują mi trochę plany co do pomieszczenia, które w orginalnym projekcie jest kotłownią. Schody są ze spocznikami, nie są zabiegowe, ale to pomieszczenie przez to jest sporo mniejsze. Kiedy to robili byliśmy w pracy, więc na świeżo nie mogliśmy zareagować, a potem machnęliśmy ręką. Jakoś będziemy musieli potem z tego wybrnąć.

W czwartek pojawił się też pierwszy las w naszym domu.

W piątek pojawiła się reszta szalunków. Panowie zaczęli też układać zbrojenie.

No i nasze schody:

Dzisiaj, jak już pisałam, zalaliśmy to wszystko betonem. Pożegnalismy się też na razie z ekipą. Nie wiem, czy już nie na stałe. Zresztą majster sam powiedział, że nie wie, czy wróci do nas w przyszłym roku. Chyba coś mu nie pasowało... Może to, że mąż się z nim targował? (Co raczej nie powinno dziwić, skoro ponad miesiąc zajęły im prace) Może za bardzo kontrolowaliśmy? (W końcu dom budujemy dla siebie, za cięzko ciułane złotówki, a już nacięliśmy się na majstrów i teraz nikomu nie wierzymy) A może pan Majster przeczytał co nieco w internecie o naszej budowie?

W przyszłym roku planujemy dalszą zabawę w budowanie.  W tym roku chcemy tylko zagęścić wnętrze i zasypać je piachem, obsypać ścianę piwnicy i dokończyć drenaż   Do tego częściow potrzebujemy koparki, ale pan koparkowy chwilowo jet kontuzjowany, bo chodzi z opatrunkiem na oku. Po zdjęciu szalunków mąż dokończy też izolację ścian fundamentowych. Trzeba będzie zabezpieczyć otwory okienne i wejście na schody piwiczne na zimę. No i zakręcić wodę. Po dokończeniu wszystkiego będzie wykonany plan na ten rok, nawet z nawiązką.  I tak blog przejdzie w stan snu zimowego

Z racji, że inwestorka wróciła do pracy, młody inspektor budowlany poszedł do przedszkola, nie ma już tyle czasu na uzupełnianie postępu prac na bieżąco. Co prawda, te postępy nie są spektakularne, więc i zaległości nie są duże. Nasza ekipa znowu znikła, ale pewne prace zostały wykonane. Drenaż jest już skończony w 90%. Zostało tylko podłączenie do studzienki.

Mąż z pomocą kolegi położył styropian na ścianie piwnicy.

W czwartek wzbogaciliśmy się też o kilka przyczep ziemi. To tylko kropla w morzu potrzeb, ale po troszeczku jakoś damy radę. Ziemia jest za darmo. Płaciliśmy za transport i symbolicznie za załadunek. Jak pisałam wcześniej, bierzemy tę ziemię z placu firmy, która kładzie chodniki, naprawia drogi, itp. Tak naprawdę jest to na rękę włascicielowi tej firmy, bo ta ziemia tylko zajmuje mu miejsce na placu.

Zostały nam bloczki betonowe. Postanowiliśmy więc wykorzystać je na podmurówkę tarasu. W sobotę równolegle do styropianu, był kopany rowek pod fundamenty tarasu. Zalewane były w niedzielę. Mam nadzieję, że powiedzenie "niedzielna praca w * się obraca", nie będzie miało zastosowania w naszym przypadku

Dziś po powrocie z pracy już zobaczyłam taki widok:

Dodatkowo zostałam poinformowana, że ekipa wraca jutro. Mamy więc szansę, że do końca września doczekamy się stropu nad piwnicą. To taki trochę czarny humor. Dziś sobie nawet pomyślałam, że w tym czasie, w jakim nasza ekipa wykona stan zero, u innych potafi stanąć cały dom. Ale takie czekanie na ekipę, to są przecież uroki budowania

Dziś w końcu fundamenty skończone. Trzeba je tylko zaizolować. Poziom zero miał być niżej o dwa bloczki, ale okazało się, że dziura pod piwnicę była wykopana za płytko i teraz, żeby piwnica miała odppowiednią wysokość, trzeba było murować wyżej. Trudno, teraz już tego nie zmienimy, więc nie warto płakać nad rozlanym mlekiem.

Dziś w końcu urósł komin. Będzie trochę powyżej stropu. Zdjęcie robione z góry, bo na dół w tej chwili możnaby zejść tylko po drabinie.

Mamy też od dziś chudziak w piwnicy. Musi teraz związać, dlatego panowie wrócą na budowę dopiero w czwartek. Za to wtedy biorą się za szalowanie i zbrojenie wieńca i stropu.

I ostatni dzisiejszy szczegół. Mamy okna! W zasadzie tylko dwa i to bez nadproży, ale zawsze to coś. W projekcie mieliśmy tylko jedno, ale stwierdziliśmy, że praktyczniej będzie z dwoma. Zresztą zamurować łatwiej niż potem wykuć.

Dziś panowie nie przyszli. Robią strop na budowie syna pana majstra. Wiadomo, pierworodny syn ma pierwszeństwo. Wczoraj naprawdę bardzo im się spieszyło i gdyby nie musieli wcześniej kończyć (ze względu na ten synowski strop), pewnie ściany fundamentowe byłyby gotowe.

Zostało do zamurowania wejście do "salonu" i jeden rząd na środkowej ławie:

Przejście do piwnicy, ścianka między kotłownią i składzikiem i reszta ściany zewnętrznej:

Tak wygląda wszystko od wjazdu, więc większość sąsiadów myśli pewnie, że już skończone

Od wczoraj jesteśmy też szczęśliwymi posiadaczami czegoś takiego:

Mamy wodę! Nie liczyłam nawet na to, że tak szybko się uda ją podłączyć. Teraz zostanie nam już tylko czekac na rachunki.

A tutaj chowa się urządzenie, które będzie dyktować, jak duże te rachunki będą, czyli wodomierz:

Czekamy do poniedziałku. Po cichu mam nadzieję, że panowie zaczną szalować wieniec. A jak będzie? To się okaże.