Przepraszam wszystkich, że panowała cisza na pokładzie (Iza - zgodnie z obietnicą nadrabiam zaległości). Nie mam nic na swoje usprawiedliwienie, tłumaczyć mnie może pernamentny brak czasu, pogoda za oknem, siatkówka, praca, sen, a może zwykłe lenistwo? Pewni po trochu wszystko, takie małe "zmęczenie materiału".

Ok - nie przynudzam, jedziemy: środa - pogoda "pod psem", coś siąpi z nieba, temperatura ostro w dół, wieje, ogólnie pogoda wygląda niezachęcająco (jak zwykle o 8 z minutami rano...). Na budowie trwają w pełni przygotowania do prac związanych z konstrukcją dachu. Prace obejmują więc wykonanie wieńca + murłaty, przgotowanie wyciągarki do wciągnięcia krokwi, belek i wszystkich tych dziwnych, ciężkich i długich elementów o równie dziwnych nazwach, aczkolwiek o wspólnej nazwie "elementy więźby dachowej" :) Pojawiło się także coś na kształt podłogi, jest więc łatwiej poruszać się na wysokości 3 m nad ziemią (Uwaga! Ślisko!)

Nareszcie mogliśmy spędzić na działce więcej czasu, niż moje codzienne "kilka" minut :) Omówiliśmy "plan zajęć" na najbliższe dni z p. Tadeuszem, wdrapaliśmy się na "poddasze" i po raz pierwszy uwieczniliśmy widoki jakie będą nam tam towarzyszyć. Przyznam, że panorama Lasu Łagiewnickiego i okolicy jest z tej perspektywy (wysokości) inna:)

Tradycji stało się zadość (info odnoście wczorajszego wpisu) - kolejny ciepły!, bezwietrzny poranek. Nie będę więcej nic pisał, zdjęcia się same obronią (chyba). Jutro sobota, więc mam nadzieję, że spędzę trochę czasu na budowie:)

Tak, muszę to napisać - moim stałym punktem dnia stało się poranne (dość wczesne) odwiedzanie budowy. Mam na to czas wyliczony prawie co do minuty. Wygląda to w skrócie tak: szybkie powitanie z ekipą, szybkie "co słychać?", szybka sesja fotograficzna (dla Was, siebie i potomnych), na koniec szybkie "cześć" i szybko do pracy... Nie tak sobie to wyobrażałem, mam wrażenie, że coś mnie omija, no ale nie da się pogodzić wszystkiego... coś za coś :( Po południu czasami telefon do Łukasza co słychać na budowie, bądź do dziadka Janusza jak tego dnia był w Skotnikach i... muszę czekać do następnego poranka, aby na własne oczy zobaczyć co się dzieje. Dobrze, że weekend blisko :)

Dziś miałem okazję podglądać początek montażu metalowego szkieletu bramy garażowej.. (w odniesieniu do tego co napisałem wyżej - podobno już stoi....) Nic to, nie ma co "biadolić" -  ekipa nie ogląda sie na mnie tylko "zasuwa" aż miło.

Dzieje się na budowie w związku ze stropem (konstrukcją). Jak sygnalizowałem we wcześniejszym wpisie kilka belek stropowych pojawiło się nad naszymi głowami, dziś z rana była już ich cała masa, miło potrzeć. Serce się raduje jak widzi się codziennie imponujące efekty pracy. Oby takie tempo udało się utrzymać - wszystko zależy od pogody!