Układanie podłogi idzie w żółwim tempie. Choć poświęcam na to każdą wolną chwilę to więcej niż godzinę - dwie dziennie nie jestem w stanie wygospodarować z kociołka codziennych obowiązków.  Dzieci-praca-szkoła-dom-budowa-zajęcia polekcyjne. I tak w kółko.  Pozatym kto układał to wie,  że to mozolna i ciężka fizycznie praca. Jednak uparłam się,  że zrobię to sama i prędzej czy później tak będzie. Na zdjęciu piękny dolot do kozy już na swoim miejscu :)

Na weekend zaplanowaliśmy prace ogrodowe.  W związku z tym do pomocy przyjechał mój brat.  O 7 rano na działkę zjechały piasek,  żwir i niepozorna kupka czarnoziemu o wadze 15 ton :) Na 8 rano miały przyjechać minikoparka i koparko ładowarka.  No i się zaczęło.  Minikoparka oczywiście była o ustalonej godzinie.  Za to operator dużej koparki spóźniał się co uniemozliwiało płynne wykonanie prac. Dzwonilismy do człowieka non stop a on, że się spóźni, potem,  że złapał gumę i że nie zabrał tam czegoś po co musi wrócić.  Koło 11 wogóle już nie odbierał telefonu.  Żenada.  Brak szacunku.  To mnie wkurza.  Na szybko znów dzięki dobrym ludziom (dzięki W!) udało się sprowadzić inną maszynę i rozpoczęliśmy na dobre. Duża koparka przesuwała ziemię małej a mała usypywała skarpy,  ścieżki i taras.  Do 15 było po wszystkim.  I pięknie jest teraz.  

Cały tydzień przemiły B. dzielnie woził ziemię.  Zgromadziliśmy tego ok 200 ton. Nie jest to czarnoziem ale na wyrównanie działki starczy. 

Ech... Bez większego już entuzjazmu zabrałam się za łazienkę i hol na pięterku.  Szczególnie łazienka mnie denerwuje bo rurki ułożone są w niej jak bierki.  Nie dość,  że ich dużo to jeszcze każda w innym kierunku i na różnych wysokościach.  Dziś jej nie skończyłam,  niestety... Za to hol i owszem. 

Środa.  Lekko już znudzona ale lecę dalej.  Dziś garderoba i nasza sypialnia.  8 godzin na kolanach i mały kroczek do przodu... Przeżyłam też burzę z gradobiciem. Łoooo. Trochę się bałam. Odrobinkę.