Dzisiaj nie mogłam się wybrać na działkę, ale na szczęście moja połówka przyjechała wcześniej niż zwykle i zajechał na działkę zobaczyc czy coś się ruszyło no i niespodzianka bo ruszło się heheh. Nareszcie bo już zwątpiłam.

Zostały przygotowane szalunki ław i prawdopodobnie w dniu jutrzejszym zostaną uzbrojone i zalane. Piszę  prawdopodobnie bo Wiecie jak to jest z pogodą.

No nareszcie i u mnie coś się dzieje dziewczyny

Ale wybaczam naszemu Wykonawcy, bo remontuje blok w Radomierzycach dla tych mieszkańców co ich zalało. Podobno ma zacząć w środę na 100%.

I tak apropo inspiracji kuchennych to taka kuchnia mi sie marzy:

I jak Wam sie podoba. Wiecej nie wklejam bo to jest własnie TA i koniec.

Nie nawidzę tej pogody. U nas od kilku dni tylko ciągle leje. I przez ten cholerny deszcz robota stoi w miejscu. Pociesza mnie tylko jedno, że nie tylko ja  mam taką podogę. No nic trzeba się uczyc cierpliwości.

I na osłodę wierszyk dla Wszystkich o Cierpliwości:

  Cierpliwośc, jakie to uczucie

    czy to dar od niebios

    czy znasz jego oblicze ?

    tak jak wschód słońca

    i zachód co dzień

    nas wita

    tak i my musimy czekać

    i złoty uśmiech chwytać

           .

    Nie od razu to co piekne

    jest nasze

    nie od razu serce oddane

    wraca rozkochane

    dlatego cierpliwością

    zbudujemy nasze życie

    wszak w nas drzemie ta siła

    w nas są nowe odkrycia...

Powodzenia Wszystkim!

Dzisiaj myslałam, że coś się będzie działo na budowie i zdam Wam z tego relację , a tu dostaję wiadomość od męża, że mamy przestój aż do poniedziałku bo p. Roman musiał wyjechać.

No trudno nie ma innnego wyjścia jak uzbroić się w cierpliwość i czekać . Czyli tak jak u Wszystkich bez przestojów nie da się  wybudować.

Dobrze , że są Wasze blogi to przynajmniej  popatrzę jak u Was prace ida do przodu.

Dzisiaj rano dzwoni do mnie mąż i oświadcza mi, że o 13.00 przyjeżdża betoniarka.  Więc nie bacząc na mój bolący tyłeczek wsiadłam na rowerek  i heja na działke.

Gdy przyjechałam zastałam taki oto piękny widok

Wykopane ławy:

Chłopaki powbijali pręty i pozaznaczali sprejem na jaką wysokość ma być wylany beton i czekamy.

Godzina 14 nie ma betoniarki ,15 dalej nie ma , więc p. Roman dzwoni i dowiaduje się, że będzie po 16. Byliśmy trochę wkurzeni bo piękna chmurka deszczowa  nad nami się pokazała. Ja w długa do domu żeby zdążyc przed deszczem, ale niestety dogoniła mnie i przemokłam do suchej nitki. No i gdzieś tak około 18.00 p. Roman zadzwonił , że betoniara się pojawiła, ale sesję zdjęciową bez betoniarki zrobił  mój syn , bo ja już nie miałam siły tam jechać, a oto i ona:

No i pan Roman pocieszył mnie ,że jeszcze nie jeden raz przyjedzie na naszą budowę betoniara i zdążę ją sfotografować.

Jutro przerwa w relacji , bo beton musi sie ściąć. Wszystkim życzę powodzenia na budowie.