"Nadejszła wiekopomna chwila..." i postanowiliśmy przygotować domek na zimę oklejając go sytropianowym kożuszkiem.


Front pod 15 cm styropianu.


widok po tygodniu pracy ekipy.


Front po zaciągnięciu styropianu siatką i zaprawą (Mapei Termo).


...I jeszcze jeden widok.


Ekipa ocieplająca jest wyjątkowo dokładna. Oto przykład wykończenia przy belkach dachowych (styropian idealnie przylega do belek).



W ciągu kolejnych 2 dni dom otrzymał pilastry wokół okien i drzwi.


.. i jeszcze jedno zdjęcie.


... i jeszcze inny widok.

Po szeregu zmagań z regipsami na pietrze postanowiliśmy "powalczyć" z zabudową w kuchni. Tym samym realizowaliśmy wizję żony dotyczącą podświetlenia blatów kuchennych. Użyliśmy do tego płyt impregnowanych (odpornych na wilgoć).


Tak wygląda szkielet zabudowy.


Szkielet w całej okazałości.


A tak wygląda szkielet pokryty płytami. Zwisające kabelki oznaczają miejsca zawieszenia lamp i oczek halogenowych.


... i jeszcze jeden widok.

 

I oto własnie rozpoczęliśmy  przygodę z ociepleniem poddasza płytami "karton-gips". Żeby nie było tak łatwo z tymi płytami, na początku należy ocieplić poddasze i zbudować stelaż z profili. Na dobry początek zaopatrzylismy sie w odpowiednie surowce. Oto jak wyglądały nasze zakupy:

czyli: płyty G-K, profile konstrukcyjne (typ: CD, UD i V-ki),

folia paroizolacyjna,

akryl w tubie, taśmy fizelinowe, różnej maści wkręty,

i oczywiście zawiesia (tzw. grzybki) oraz łączniki profili,

Oczywiście nie mogliśmy zapomnieć o sobie.

"Uzbrojeni" jak na zdjęciu przystąpiliśmy do pracy.

Na początek  została ocieplona podłoga w nieużytkowej części poddasza (skosy za ścianką kolankową). Tam ułożyliśmy 10cm styropianu, po czym niezwłocznie przystąpiliśmy do okładania przestrzeni miedzy krokwiami wełną grubości 18cm.

Następnie, żeby mróz w zimie i kierownik budowy nie dawali się nam we znaki, ściankę kolankową obudowaliśmy profiami i ociepliliśmy wełną 18cm +10cm. Efekt wyglądał następująco: 

Przy tej pracy poziomica, wkrętarka i nożyce do blachy wyświadczyły nam nieocenione usługi. Te narzędzia były po prostu niezastapione. Nie warto na nich oszczedzać.

Jako pierwszy pokój do ocieplenia wybraliśmy pralnię, jak się później okazało był to wybór dość nierozważny. Podczas budowania stelaża z profili, okazało sie że wybrany na debiut pokój ma 5 skosów oraz zaokrągloną ścianę. Walczyliśmy z tymi skosami oraz kątami ścian ponad 3 dni. Z uwagi na to, że uczylismy się dopiero tej techniki była to bardzo nierówna walka. Nie daliśmy jednak za wygraną (choć zwątpienie nas nieraz ogarniało) i doprowadziliśmy ten pokój do następującego stanu:

i po założeniu wełny (18cm+10cm):

Zachęceni sukcesem (okupionym dużą ilością potu i nadwyrężonymi nerwami) rzuciliśmy się w wir pracy nad drugim pokojem. Następnym pomieszczeniem była garderoba. W porównaniu do suszarni było to "małe piwko przed śniadaniem", tylko 2 skosy i kanał wentylacyjny. Kanał wentylacyjny trzeba było oczywiście zbudować. Ale co to na nas :)

Garderoba kosztowała nas już tylko 1 dzień pracy. Wyglądało to następująco:

i finał ....

Oczywiście wspomniany wcześniej kanał wentylacyjny wymagał trochę naszego wysiłku.

Na koniec 4 dnia odwiedził nas kierownik budowy. Skrupulatnie skontrolował naszą pracę i o dziwo nie miał większych uwag. Doradził ocieplenie kanałów wentylacyjnych, co ma zapobiec zamarzaniu wilgotnego powietrza w czasie dużych mrozów. 

Pozostała nam jeszcze obróbka okien, oklejenie ścian folia paroizolacyjną, no i oczywiście płyty gipsowo - kartonowe. Ale to juz temat na następny wpis ;)

W zeszłym tygodniu popołudniami, a właściwie wieczorami zabraliśmy sie za wykończenie kanału w garażu. Trzeba było podmurować dookoła dwie cegły, zrobić obramowanie z kątownika, wypoziomować i osadzić wszystko w betonie.

Zaczęliśmy od podmurowania. Mąż był murażem a ja pomocnikiem robiacym zaprawę i podającym cegły:

Po murowaniu było cięcie spawanie i malowanie obramowania naszego kanału:

Najciekawsze zaczęło się na końcu. Kiedy nam się wydawało, że juz prawie kończymy i zostało wylać tylko trochę betonu, jakieś 3 taczki, to sie okazało, że tych taczek to weszło 12, a my prawie na czworakach resztkami sił  wyszlismy z garażu.

I efekt końcowy:

Po hydraulikach kolejne kilka dni odechu i 18 kwietnia zaczęliśmy posadzki. Wykonywaliśmy je metoda półsuchą, przy uzyciu tzw. miksokreta:

Ze zrobieniem ich w całym domu, a wyszło tego 200 m2, zeszło 2 dni. Na piętrz daliśmy 5 cm styropianu i 5 cm wylewki, a na parterze jest 13 cm styropianu i 7 cm wylewki. Dodatkowo na wszystkich posadzkach dodany jest plastyfikator i włókno szklane, które wygląda tak:

W garażu na parterze dodatkowo dalismy siatkę stalowa i twardszy styropian niż w reszcie domu.

Cały proces robienia wylewek przebiegał dość sprawnie.

Na początku panowie rozkładali czarną folię jako izolację przeciwwilgociową, potem styropian (na piętrze jena warstwa 5, a na parterze 2x5 i 3). Potem ułożyli taśmy dylatacyjne przy ścianach  i do akcji wkroczył grubaśny wąż zakończony  dziwnym garnkiem na nogach. Wąż był gumowy ale tak się wił i rzucał, że niewiele róznił się od prawdziwego.

Po nałożeniu i wyrównaniu półsuchej wylewki wszystko zostało zatarte specjalną maszynką: