Dzisiaj udało się nie przegapić, ale niewiele brakowało, bo chwila-moment i słupy stały.
OK, w największym skrócie jak mogę, żeby nie podpaść tym, którym fotek mało (i których pozdrawiamy sedrecznie):

Na początek 4 grubaśne słupy wylądowały na tarasie. Tu góra:

I stópki:

Trzeba to coś teraz podnieść. Mało tego - jeszcze osadzić we właściwym miejscu. Lekka robota toto nie jest:

I lżej nie będzie, bo nie jeden, nie dwa, a cztery trzeba wsadzić:

Jak wsadzić? Na "Pudziana":

Słup stoi, ale przecież trzeba go też wsadzić w belkę.... oj, ciężko, ciężko.... i na łapki trzeba uważać, bo "marmoladę" dzisiaj wyjątkowo łatwo zrobić:

Uffff... 3/4 zrobione. Jeszcze tylko ostatni. Raz... dwa... trzy... razem... w górę....:

Jest! Tylko Chłopaki trzymajcie jeszcze!:

Stać - stoją. Ale czy równo? Czyli pionujemy. Uwaga, żeby nie "ciachnąć" słupa... podkładeczki trzeba użyć. W prawo... w lewo.... Będzie OK.:

Hmmm.... a kogo my tu mamy? Ja się tu na dole za głowę nie trzymam, ani ok-ejki nie pokazuję, tylko aparat trzymam ;-)

Wracając do tematu: Pamiętacie, co trzeba zrobić po osadzeniu słupów? Belki stropowe trzeba wcisnąć pod konstrukcję ganku. Nie wiem co cięższe do zrobienia: stawianie słupów, czy wtykanie tych 2 belek:

Póżniej znowu psucie.... Ścianę nam wycinają w ząbki....

Na koniec było już tylko osadzanie belek stropowych. Ciąg dalszy znacie z północnego ganku:-)

Ufff.... dziękujemy za uwagę... i idziemy spać :-D

Jak nie dopilnujesz, to potem człowieka krew zalewa i rzuca błotem po kątach - jak ja dzisiaj!
Komin wymierzony prawie co do centymetra. Ma być min. 60cm nad kalenicę. A tu co?
O ile do tej pory szło ładnie:

to teraz mamy wręcz wzorcowego babola!

Co o tym myślicie? Ładne? Niby ładne, kolorowe, równe..... ale kto tak do jasnej cho.. cegiełki układa? A gdzie mijanka?
Dobra, wiem, że można zdjąć i poprawić, ale nie gdy wszystkie elementy, które miały iść aż do wyjścia z dachu w wyższym punkcie zostały ucięte, bo trzeba je było przy słupie wpasować. I tak 8 jednakowych szt, a miało być 4 na 4:

A komin ładny, tylko nijak w jeden deseń. W dodatku wyliczony co do sztuki dla każdego wzoru:

Odwrócić - nie odwrócisz - deseń z obu stron ten sam, poza tym jak odwrócić, skoro kanały w środku są różne? I co teraz? Co robić?
Tak... telefony... telefony..... Efekt: jedna firma w 3-Mieście to ma, ale sprowadza tylko na zamówienie. Pominę fakt, że takie cholerstwo wys. 8cm jest droższe niż duży betonowy pustak z dołu komina. Z resztą tych ostatnich inaczej, jak na zamówienie też się nie kupi.

Stało się... Trzeba kombinować... i zmówić paciorek... uda się, albo zabraknie... a może pokleić?
W każdym razie nie ma rady, trzeba zdjąć całość i zacząć od nowa, bo akurat tego pociętego jest 1 szt mniej. Zamienić się nigdzie nie zamieni, dokupić - nie dokupi.

Po tym spięciu ruszamy od nowa z kolorkiem:

Panowie się starają i nadrabiają jak mogą, więc komin rośnie. Prościutki, ładniutki. Idealnie taki, jaki powinien być. Hmmm... jedyny systemowy zrobiony "na gotowo" :-D

Jeszcze chwila i wychodzimy nad kalenicę... Czyżby się udało?

Niestety, nie udało się. Zostały 2 obcięte elementy, czyli nie można było założyć 4.

Na koniec trzeba dać mu czapę - czytać: dać czapę, nie dać w czapę ;-)
Oj, ładny on, ładny (komin oczywiście):

I dla wykończenia dyfuzor:

Tym sposobem (po odjęciu z wysokości 4 elementów komina i dodaniu dyfuzora) zapewne jesteśmy na granicy minimalnej wysokości komina wymaganej przepisami - mam nadzieję...

Sorry.. za ciemno na foty "gotowca" :-( będą jutro.

Reasumując: mimo koszmarnej wpadki, komin wygląda na solidnie zrobiony i miejmy nadzieję, że taki będzie.
A Ekipę sprawdzimy jeszcze przy kominku.

ERRATA:
jest i fotka powykonawcza:

Oj, grzebania tyle, że wyrobić się ciężko.
Ciągle siedzimy na północnym ganku:

Tak ten najniższy fragment łazienki wygląda od środka:

Z góry widać jeszcze belki stropowe, ale z dołu od wczoraj mamy wykonane podbicie:

Dzisiaj też nie ma lekko... trzeba kłaść jodełkę. Tylko mi nie mówcie, że parkiet kładziemy na zewnątrz domu ;-)

Teraz prawie z górki.... listwy zewnętrzne, malowanie części z palisandra i ostatnie deseczki:

A z bliska? Proszę bardzo:

Prawie, prawie koniec.... a że prawie robi różnicę, jutro znowu trzeba wskoczyć tu na rusztowanie, bo dzisiaj słoneczko jakoś szybko nas opuściło i poszło sobie spać.

Siadamy na początek w wygodnym fotelu, bo trochę nam zejdzie, zanim skończymy ;-)
Pamiętacie nasze "firanki"? Niektóre były takie szare, że Ekipa postanowiła je zdjąć ;-) hahaha:

Przy okazji przybili opaski, które wczoraj pasowali. Tu góra:

Tu dół:

Wiecie już, o czy dzisiaj będzie?
Taram-taram-ta-ta-ta!!!! Instalujemy Windows w ver.20 :-) a to, co powyżej, to parapet zewnętrzny.

Po przykręceniu parapetu i górnej ramki, Panowie taszczą ciężkie okno w ramę.... ufff.... jak ciężko..... raz... dwa... trzy.... siedzi.... uffff.....

Teraz trzeba przykręcić od środka:

Okno stoi... prawie ;-):

Dla zainteresowanych kilka szczególików:

Parapet to palisander na świerku. Okno - palisander na sośnie. Trochę się różnią. Poza tym okno lakierowane, parapet nie.
To właśnie to miejsce, o które się najbardziej baliśmy. Mimo, że kolor formalnie ten sam, w realu jednak niet. Nie pomogło nawet to, że przy zamawianiu okien mieliśmy próbkę ściany.
Kurcze, podobnie będzie przy drzwiach.... nasz palisander to na drzwiach wenge będzie...

W każdym razie, jeśli zastanawiacie się nad oknami drewnianymi, możecie przyjrzeć się naszym. Producent: Słowińscy (http://www.slowinscy.pl/) . Fabryka Słupca w Wielkopolsce. Zamawiane w Kaliszu. Cena jak na ten standard, przynajmniej dla nas, super.
Jeszcze górne łączenie ze  ścianą:

Dobra, ale chyba nie chcemy, żeby okno miało tylko górną ramkę? Jasne, że nie! Więc co? Kleimy (właściwie przykręcamy) dalej:

Na koniec kosmetyka:

Tylko wkręty trzeba będzie jeszcze kilka razy pokryć, żeby je zamaskować. Spoko, zrobi się :-D

HURRRAAAAA!!!!! Całe okno - kompletne i jakie wow zaje-fajne!

Wiecie, co Wam powiem: takiego prezentu urodzinowego w życiu nie dostałam!!!

Koniec? Nie ma mowy! Dostałam nie jedno, a cztery okna. Co powiecie na ten widoczek?
Ze stodoły robi się dworek:

Wieczorkiem też się ciekawie prezentuje. Tu nawet nie widać różnicy w odcieniu między oknem a opaską:

Wymiary naszych okien głównych: 113x150cm. Do tego szprosy wiedeńskie (chyba 2,6cm szer.).

Podzieliliśmy je tylko na 4 pola. Wystarczy. Z jednej strony imituje stare technologie, gdy nie stosowano dużych przeszkleń, z drugiej strony nie będzie wrażenia zamknięcia za kratami. W naszym przypadku jest to rozwiązanie idealne:

Niestety srebrna satyna trochę nie bardzo do tego stylu :-(.... stąd wszystkie okucia w kolorze oliwki (może być). Oj, nie cierpię złota, nie cierpię....

Uffff.... wystarczy... trzeba iść spać.

W ramach kronikarskiego obowiązku: skład osobowy = 9 + 2 "append-y"

Gotowi na niespodziankę? Oto pierwsza z nich!
Kto wie, jak się robi wole oko? My!
Dla pozostałych krótki instruktaż. Start deskowania:

Oj, trzeba się nachodzić po tym dachu.... ufff....
Mało, że nachodzić, to jeszcze trzeba naprzymierzać... a potem już tylko młotek i gwoździe w łapkę:

A efekt? Dech zapiera!

Dzisiaj mamy jedno oczko otwarte, drugie zamknięte... czyli persa puszczamy ;-D