25 sierpnia 2015 r.

Wczoraj nie miałem czasu, żeby tu coś umieścić to teraz nadrabiam zaległości i prezentuję kilka fotek z dnia wczorajszego.

A dzisiaj... Dzisiaj analizowaliśmy oferty na stolarkę okienną oraz spotkaliśmy się na budowie z przedstawicielem firmy, która będzie montować nam bramę garażową. Umowa została podpisana, czas oczekiwania 4 tygodnie :(

Na poddaszu zostały zaszałowane prawie wszystkie słupki w ściankach kolankowych (20 z 24) a przed budynkiem rozpoczęto prace przy trzech słupach podtrzymujących dach. No to jutro pewnie będą ponownie "zabawy" z betonem.

22 sierpnia 2015 r.

Czym zakończył się tydzień na budowie? Brakuje dosłownie kilku pustaków by ścianki kolankowe były kompletnie wymurowane a druga ściana szczytowa jest gotowa w 70%. Zanosi się na to, że w nadchodzącym tygodniu zostaną zabetonowane słupki w ściankach kolankowych i rozpoczną się prace związane z więźbą dachową.

Oglądałem dzisiaj na kanale Domo+ program "Wielkie projekty: Australia". Odcinek traktował o budowie domu marzeń - 60 m długości, ściany zewnętrzne zbudowane prawie wyłącznie z olbrzymich przeszkleń, wielkie metraże pomieszczeń a za oknem cudowne widoki. Przypomniała mi się w związku z tym sytuacja sprzed kilkunastu dni, gdy spacerujący z psem mieszkaniec któregoś z okolicznych domów, przechodząc koło naszej budowy zagadał:

- Budujecie się Państwo?

- No, zachciało się nam na stare lata.

- A czemu to takie małe budujecie?

- Eeeee.... ?????

Naszła mnie taka myśl: co powoduje ludźmi, że budują potężne rezydencje?

No, może liczba osób w rodzinie, jak dom ma być wielopokoleniowy, dla dziadków, rodziców, dzieci i wnuków, każdy ma wieść w nim wygodne życie to i metraż musi być odpowiedni - mogę to zrozumieć.

Może kogoś na to stać - ma pieniądze i wybuduje sobie pałac, do sprzątania przyjdzie co jakiś czas firma, do pielęgnacji ogródka przyjedzie co jakiś czas firma - w tym przypadku pieniędzy zazdroszczę, ale taki dom daleki jest od mojego wyobrażenia o przytulnej chatce.

Może dla kogoś wielki dom jest realizacją jego marzeń - w tym wypadku nie krytykuję ale podziwiam, trzeba dążyć do realizacji własnych pomysłów.

Może ktoś buduje wielką chałupę, bo chce, bo lubi, bo mu się podoba, bo nie wyobraża sobie inaczej - kto mu zabroni.

Może jest jeszcze sto innych powodów, które mogę przełknąć i nie spowoduje to czkawki. Ale zadawanie pytania "A czemu to takie małe budujecie?" z wyraźną ironią w głosie powoduje u mnie pewien niesmak.

... a może gość zadał to pytanie próbując być dowcipnym? No to chyba operujemy na innych poziomach satyryczno-humorystycznych.

A nasz Familiaris ma być niewielki, takie były od początku założenia. Ma być mało absorbujący jeśli chodzi o sprzątanie, ma być niezbyt drogi w kwestii ogrzewania, ma być łatwy i tani w utrzymaniu i ma być przytulnym kątem na resztę życia. Wybór tego projektu był przemyślany i przedyskutowany, i tyle.

21 sierpnia 2015 r.

Dzisiaj szybko, bo zaraz muszę wyjść do pracy.

Jest wymurowana ściana szczytowa i ścianki kolankowe nad garażem, a także częściowo ścianki kolankowe nad resztą budynku. Wewnątrz zarządzono dzisiaj chyba generalne porządki, bo gruz, pył i inne budowlane śmieci zostały w każdym pomieszczeniu zgarnięte na kupkę, a większe gabaryty typu palety i deski zostały wyniesione na zewnątrz.

Jak by to powiedzieli górale - jest piknie.

20 sierpnia 2015 r.

Zrobiliśmy sobie wycieczkę w góry. Trafiliśmy w idealną pogodę - słonecznie ale nie za ciepło, prawie bezchmurnie ale z lekkim wietrzykiem, na szlaku prawie pusto a widoki fantastyczne.

W drodze powrotnej zahaczyliśmy o działkę celem polania wodą zabetonowanych wczoraj stropu i schodów. Już z dość daleka widać, że na stropie poukładane są palety z pustakami, a po wejściu na budowę zauważamy nową kupę piasku, paletę z cementem i kilka palet pustaków grubości 11,5 cm na ścianki działowe. Ze stropu i schodów zniknęły te elementy deskowania, które można było zdemontować i ogólnie widać, że panowie z grubsza uporządkowali wnętrze, choć na brak porządku na budowie na prawdę nie mogę narzekać.

W porównaniu do dnia wczorajszego, gdy polewanie świeżo zalanego stropu polegało na skakaniu, niczym szympans, z wiaderkiem po drabinie, dzisiaj był to nadzwyczajny komfort. Wodę w wiaderkach wnosiłem po schodach - coś pięknego.

Czyżby od jutra miało powstawać poddasze? Wszystko na to wskazuje.

19 sierpnia 2015 r.

Nie byliśmy na budowie przez dwa dni, więc zameldowaliśmy się tam dzisiaj mocno zaciekawieni tym, co też mogło się zmienić. Już podjeżdżając pod działkę wydawało mi się, że pojawiła się nowa plama z resztek betonu, który jest wylewany z betoniarki wraz z wodą wykorzystaną do płukania "gruszki". O tym, że betoniarka rzeczywiście gościła na naszej działce ostatecznie upewnił mnie okrzyk żoneczki, która pierwsza weszła do budynku:

- MAMY SCHODYYYYY!!!!!!!!

Rzeczywiście, zostały zabetonowane schody, ale i strop nad główną częścią budynku. Częściowo został też rozszałowany strop nad garażem. Teraz przez kilka dni będzie nas czekać bieganie z wodą i polewanie świeżo zalanego stropu i schodów, tak jak to miało miejsce w przypadku płyty fundamentowej.

Ciekawe, co ekipa zmajstruje jutro ?)