I nastała wiekopomna chwila:

dnia 19 marca anno domini 2016

ludzie z planety Ziemia po raz pierwszy postawili stopę na wysokości piętra:)

Ależ piękna jest okolica z perspektywy mojej wieży widokowej:)

Panorama południowo-wschodnia:

Panorama zachodnia:

Widok z frontu budynku:

Część oddzielona deskami to taras sypialni córki (z racji zachodniej wystawki w letnie dni może to być wyborne miejsce do opalania. Mam nadzieję, że mnie córka wpuści z leżaczkiem na swój taras słoneczny;))

Wspólny taras pracowni i mojej osobistej sypialni (tutaj będą budzić poranne promyki słońca):

Cudnej urody klatka schodowa z całymi 15 stopniami:

I odwrotnie:

I całokształt artystyczny:

Co prawda w drodze na pierwszą wizytę na poddaszu zaatakowała moje Apollo 11 bezlitosna pani funkcjonariuszka z suszarką i nie obyło się bez wypisania mandaciku, ale nie udało się jej zepsuć mi dobrego humoru:)

Dla takich chwil warto żyć!