Proszę o doradztwo jakie lepiej kominy postawić, tradycyjne  czy sytemowe? 
Jak to ma się finansowo?
Wykonawca upiera się, że gotowe będą lepsze.
Nasze kominy nie są małe i dlatego moje pytanie. 
Za tradycyjne powiedzial 2500 zł za robociznę, a za system 1500.

Z góry dziękuję za wszelką pomoc :)

 wczoraj, to jest 09.06.2011, przyszli Panowie Budowniczy i zaczęli ściany stawiać. Jak za dwa dni pracy to już całkiem dużo widać. A radość jeszcze większa niz z tych fundamentów :) Jutro ma Paweł obfotografować wszystko.

Od dawna jak sobie myślałam o domku to było kilka rzeczy, które mi się marzyły. Ciekawe ile z nich uda się zrealizować?

Od małego chciałam mieć półkę pod oknem z miękkimi poduchami do siedzenia. Coś tego typu:

to akurat będzie zrealizowane dosyć łatwo. Jako, ze koszt nie powinien być wysoki to Paweł zgodził się dosyć szybko  Już przy projektowaniu budynku jedno okno w salonie zostało umieszczone na odpowiedniej wysokości aby móc potem bez problemu wkomponować tę moją półkę. No i dodatkowy schowek na rózne szpargały będzie :)

Kolejnym marzeniem jest taras z drewna...

wyobrażam sobie wyjść z salonu gołymi stopami na takie nagrzane od słońca deseczki...bajka po prostu.

Na początku było, że absolutnie nie, bo za drogie. No fakt, tanie nie jest. Ale ja uparta jestem, podsyłałam zdjęcia, wymieniałam plusy takiego rozwiązania i z czasem Skarbek się przekonał do pomysłu. I nawet sam wymyślił, że zrobimy na takich małych palikach jak na ostatnim zdjęciu. A żeby taniej wyszło to sami to wszystko zrobimy ;)

A na tarasie bym takie siedzisko powiesiła:

A jakby się jeszcze kiedyś takie cudo udało to już w ogóle pełnia szczęścia:

Kolejnym marzeniem, w sumie to trochę połączonym z tym tarasem, jest okno tarasowe przesuwne:

Na to Paweł się jeszcz nie zgodził, ale jeszcze trochę czasu zostało 

A na koniec....wyobrazam sobie minę gości gdybyśmy taki sufit w wiatrołapie zrobili    

 Głuptaki, no bo kto normalny pół popołudnia spędziłby podziwiając nowiuśkie fundamenty, podlewając je, uśmiechając się do nich, planując gdzie stanie kanapa i zastanawiając się czy lepiej zrobić parapetówkę przed czy po malowaniu ścian?   

Na początku była niezła niespodzianka. Pamiętacie może czarną Bestię, która dała się poznać już przy zalewaniu ław fundamentowych? 

Wyjątkowo dobrze poznał ją Łukasz - nadal ma pamiątkę na nodze. Ja z Bestią też przyjaciółmi nie byliśmy. A tak szczerze to sama, bez obstawy Skarbka, na działkę bym nie weszła. Tak więc proszę sobie wyobrazić moje dzisiejsze zdziwienie (połączone ze sporą nutą przerazenia), gdy przymierzałam się do pamiątkowego zdjęcia na fundamentach  a Bestia zaczęła mi na kolana wchodzić. 

Od tego momentu jesteśmy prawdziwi friends, a Bestia to już nie Bestia tylko Dino 

Co nie znaczy, że już odważę się sama na posesję wejść!

Nie wiem, czy tak dużo się wody leje ale zbyt nam się to podobało by przestawać  A co tam, niech sobie beton pije.

I zapraszamy na salony

I stoi ta moja Sroczka i patrzy się w ten wianek i nie wiadomo co sobie tam myśli

a potem krzyczy do rury kanalizacyjnej i sprawdza czy echo jest ...

I bądź tu zdrowy. Całe życie z wariatami 

-----------------------------------------------------

A na koniec odbyła się rodzinna narada z czego by tu dach robić

Narada odbyła się w miejscu naszej przyszłej altanki. Już czuć tam ten imprezowy klimacik 

 ... nadal ale ile radości dają 

Powoli kończy się praca własna. Niedługo ekipa wchodzi.

Te czarne otoczki dookoła bloczków nawet jednego popoludnia razem malowaliśmy

Skarbek mówi, że to bysberbid się nazywa. Jakoś dziwnie mi to brzmiało, więc poradziłam się mądrego google i wyszlo mi, że prędzej to dysperbit będzie    A śmiał się, że fachowiec ze mnie zaden....przyganiał kocioł...

Przyjechała koparka i piasek wsypała

Dziewczyny jeszcze dolożyły

A potem przyjechała ekipa, piasek odsypała i fachowo ubiła

A następnego dnia nawet betonem zalała

Na to wychodzi, że stan zero został osiągnięty 

 Po wyschnięciu ław fundamentowych zaczęła się przygoda z bloczkami. Jakiś czas ona trwała, gdyż nie wynajmowaliśmy do tego zadnej ekipy i w sumie nigdzie się nie spieszyło. Wszystkiego nadzorował wspomniany już we wcześniejszym wpisie Pan Andrzej (brat cioteczny zwany wójkiem Pawła):

W ciągu kilku dni budowania pojawiali się i znikali liczni pomocnicy w postaci członków rodziny. W rodzinie siła 

Fotorelacja:

Razu jednego wyrosła nam w "kotłowni" woda:

Coś mi się w aparacie przestawiło i czarno-białe zdjęcie mi wyszło. Jak tak na nie patrzę to mi się kojarzy z czasami (które pamiętam tylko z fotografii) budowania mojego rodzinnego domu.

Wraz ze mną plac budowy odwiedził taki oto pomocnik:

Ja też pomagałam, żeby nie było...

------------------------------------------------------------

takie moje małe spostrzezenie, zawsze się dziwiłam dlaczego tak dużo robotników pije podczas pracy i wiecie co zauważyłam, nigdzie piwo tak dobrze nie smakuje jak przy budowaniu. Bez kitu 

------------------------------------------------------------

porządek musi być:

Bloczki postawione, Pan Andrzej zakończył pracę: