We wstępnych fazach można co najwyższej posiłkować się swoimi wyobrażeniami idealnego domu. Moja wizja to coś niewielkiego, prostego oraz ekonomicznego, ale pewnie żona będzie szukać każdej możliwości, żeby powiększyć rozmiary i skomplikować układ. Jakiś kompromis trzeba będzie osiągnąć.

Chodzi o to, żeby do nie był obciążeniem ani psychologicznym, ani finansowym. Mniejse to tańsze i przyjaźniejsze w obsłudze. Dla mnie kluczowe są dwie rzeczy - to, żeby każdy miał swój pokój (co nie będzie proste, bo planujemy trójkę dzieciaków), a jednocześnie były w domu miejsca wspólne - przyjazna kuchnia oraz salon - najlepiej w otwartym planie.

Osobiście ograniczałbym ilość elektroniki w miejsach wspólnych na rzecz książek. Z drugiej strony nie wyobrażam sobie, żeby żona zrezygnowała z oglądania TVN w salonie. Zobaczymy - moja pozycja negocjacyjna jest jasna - jak najmniej telewizorów, laptopów i tym podobnych w miejscach wspólnych.