Od kilku dni przez całą dobę notujemy ujemne temperatury. Na dworze pracować za bardzo się nie da, więc prace przeniosły się do wnętrza. Aby trochę podnieść temperaturę, pożyczyliśmy od sąsiada kozę.

Koza wysłużona, pewnie to jej n-ta budowa i pewnie niejedno już widziała. Ale póki co, grzeje - co prawda najbardziej w promieniu metra wokół siebie, ale zawsze to coś. A ogień w niej buzuje aż miło:)

Jak widać koza wiekowa i nie największa, gubi sięw naszym wysokim salonie. W sobotę naznosiłam do domu trochę drzewa, aby nieco podgrzać atmosferę:)

Mój mąż rozpoczął ocieplanie wełną. Tu pomieszczenie gospodarcze.

A tutaj salon i kuchnia. 

Ocieplanie wełną to niewdzięczne i trochę swędzące zajęcie:)

Ale przecież nie robimy tego da przyjemności tylko dla przyszłego ciepełka:). A wyglądając przez okno zanotowałam taki widok:

zimowa szata ogrodu:)

Cieplutkie pozdrowienia dla wszystkich!

Krótkie są dni w listopadzie. A do zimy przygotować się trzeba. Mężulo nadal pracuje nad ociepleniem zewnętrznym domu.

Niska ściana północno - wschodnia.

Z działki sąsiada wygląda to tak:


Ściana południowo - wschodnia - wyjście z salonu na taras.


okno kuchenne i drzwi wejściowe



tu w trakcie pracy w sobotę


efekt końcowy


Do ocieplenia pozostała najwyższa, frontowa ściana. Jest już po części ocieplona, zobaczymy na ile pogoda nam pozwoli w tym roku:)

Listopad jest bury i ponury. Ale pracując w ogrodzie stwierdziłam, że pomimo braku liści i żywych kolorów, przyrodą nadal można się zachwycać:)

i jeszcze trochę mojego ogrodu



a na zakończenie optymistyczne zdjęcie - niezmiennie od miesiąca kwitnący pierwiosnek:)

Miłego dnia!

To moje trzecie podejście do wpisu. Poprzednie szlag trafił
Może teraz się uda.
Zima za pasem. Śpieszymy się z ocieplaniem zewnętrznym, bo za chwilkę pogoda nam na to nie pozwoli. A to monotonne i długotrwałe zajęcie. Tym większy podziw dla mojego mężula, który niestrudzenie dzień po dniu walczy na budowie.
Oto fotorelacja:
Położony i zakołkowany styropian na ścianie od kotłowni.



Styropian położony, zakołkowany, siatka zatopiona na ściance przy wejściu gospodarczym i naszej sypialni



Ocieplona najwyższa ściana od ogrodu, siatka zatopiona. To były ekstremalne prace na wysokościach zakończone pełnym sukcesem:)





Ściana południowo - wschodnia w większości oklejona styropianem, zakołkowana. Na rogu zatopiona siatka.







A na działce po ostatnim przymrozku prawie wszystkie liście opadły. Największe zaskoczenie - na krzakach malin piękne, czerwoniutkie malinki. A że mrożone? Smaczne były.... i wykorzystane do ciasta



Na ile pogoda nam pozwoli w tym roku? Będziemy walczyć jak najdłużej:). Reszta na wiosnę. A w zimie prace wewnętrzne - dom będzie opalany kozą, więc nie zamarzniemy przy pracy.
Życzę wszystkim pogody - i tej duchowej i tej dosłownej... bo czasem patrząc za okno nic się nie chce.

Drobne robótki ukończone, czas na poważną robotę - ocieplenie domu. Styropian już zakupiony leży i czeka (ubiegłoroczna ucieczka od VAT). Na ocieplenie zewnętrzne domu zaplanowaliśmy styropian grafitowy Termo Organika, 15 cm. Gorzej było z klejem - jako, że klej klejowi nierówny, małż zrobił próbki. Niewielkie kwadraty ze styropianu przykleił różnymi klejami. Po dobie sprawdzał ich wytrzymałość. Pierwszy klej dał się odkleić bardzo łatwo, znaku po nim nie było. Drugi klej też nie popisał się wytrzymałością, choć troszkę styropianu na ścianie zostało. Dopiero trzeci klej był taki, jaki być powinien - nie dał się praktycznie odkleić. I ten zakupiliśmy w ilościach hurtowych - to klej MAPEI.
Oto efekt naszych dwutygodniowych poczynań

Widok od ogrodu


strona południowo - wschodnia

strona północno - zachodnia - już zakołkowana



częściowo ocieplone wejście do domu



i zaczynamy rogi domku od frontu



Jak widać, na razie etap parteru.
Zamówiliśmy klej do siatki, który dopiero dzisiaj dotarł, więc nie warto było przesuwać rusztowań. Jeszcze trochę pracy przed nami - mam nadzieję, że pogoda nam planów nie pokrzyżuje.
Pozdrawiam zaglądających, komentujących i budujących:)

Powszechne pytanie "jak robić, by się nie narobić" zmieniam zasadniczo w "jak się narobić, by coś było widać". Na budowie pracujemy ciągle, choć właściwie zmian wielkich nie widać. Roboty wykończeniowe na różnych etapach są żmudne, ale bez nich nie można pójść dalej. Sierpień obfitował w deszcze, tak więc założenie rynien po drugiej stronie domu stało się sprawą priorytetową. A że nie możemy jeszcze odprowadzać wody do zbiornika,  zamontowaliśmy budowlane "rzygacze":)



Przez kolejne dni mąż obklejał drugi komin. Zazdrościłam, że się wyżywa artystycznie, choć on twierdzi, że jest to najbardziej uciążliwa robota, jaka mu się przy budowie zdarzyła. Ale wyszło przepięknie.

Tu jeszcze bez spoin


Po położeniu spoin, w blasku słońca


Teraz z dumą mogę zaprezentować dwa wykończone kominy

Pozostało nam tylko zaimpregnowanie okleiny na kominie (spoiny muszą wyschnąć) i założenie ostatniej rynny (wszystko przygotowane, tylko rusztowanie do komina przeszkadza. I dach skończony!
Na ogrodzie powolny zbiór warzyw i owoców. W tym roku klęska urodzaju na maliny (co mnie absolutnie zadowala). Wczoraj zebrałam z mojej niewielkiej uprawy 3 kg malin i zasypałam cukrem - będzie sok na zimę.

A poniżej kolejny skrawek ugoru wyrwany matce naturze


Po prawej moje tuje i malinki, a tam gdzie te duże śliwy, kiedyś była plątanina samosiejek i krzaczków wszelakich. W cieniu zasadziłam młode truskawki, brzegi działki obsadziłam niewielkimi krzewami i bylinami a powyżej będzie ogród (na razie). Docelowo to miejsce na ule i trawę, ale roślinki wokół muszą trochę urosnąć, żeby ule bezpiecznie postawić.

Na brzegach działki posadziłam też 10 małych świerków - będzie to stanowić bazę do dalszych nasadzeń.


A poniżej dom od frontu - tym razem widok spod kasztana


Pozdrawiam budujących!