Moje podłogi zostały zagruntowane przez....

 

więc co się dziwić, że z gipsowej drogi mlecznej powstała prawdziwa konstelacja:

 

...która bardzo przypomina mi kadry z ,,Melancholii" von Triera. Od pewnego czasu czuje się jak główna bohaterka- wszystko już mi wisi i powiewa, wydarzenia  jak w czołówce filmu wydają się nie mieć końca. Czekam tylko aż coś pierdzielnie.