...a krzywo jest trudniej. Ta niezupełnie życiowa zasada od kilku dni sprawia że wpadam w zadumę nieco częściej niż zwykle, czyli raz na pół godziny (w normalnych okolicznościach zawieszam się tylko co 60 minut).

 

O co cho?

O kafelko łazienkowo, a konkretnie cegiełko co do której miałam bardzo sprecyzowane zamiary. Co jakiś czas dla sportu układałam sobie fragment łazienkowej ściany na sucho i sprawdzałam... nie wiem co sprawdzałam. Po prostu mam taki tik, ok?

Kilka dni temu znów oddałam się temu niegroźnemu nałogowi w sposób który uważałam za jedyny słuszny, mianowicie:

Ułożyłam, stanęłam i się gapiłam, po pewnym czasie do gapienia dołączył się Tata i zasugerował coś, co zburzyło cały mój światopogląd:

Eureka! Powiedzmy nikt na to wcześniej nie wpadł ;).

Po pierwsze byłoby dużo mniej cięcia, po drugie układałabym je dużo szybciej, po trzecie nie byłoby problemu z dopasowaniem płyt k-g . Naładowana nową, geometryczną energią wróciłam do układania podłóg ale co chwilę zerkałam na ,,nowy porządek". Po wstępnej euforii stwierdziłam że nie godzi się,idąc po herbatę przesunęłam rząd