I prawie gotowe do zalania...

A prezentują się tak:

Dla mnie to jak narazie najpiękniejszy widok na świecie!

Wczoraj zamówiliśmy POROTHERM 2.500 sztuk 25-tki i 700 sztuk 11,5...

Łączny koszt: 17.500 zł

Tak jakoś nie mogę się doczekać... ;)))

Taki widok zastaliśmy na naszym placu boju w pierwszy dzień pobytu w Polsce

Żeby nie było... Każdy orze, jak może...

A jaki ból pleców na drugi dzień! Ale to mimo wszystko fajny ból był, bo miałam satysfakcję, że też coś zrobiłam...

A to już widok na do widzenia...

Z budową pożegnaliśmy się 6 września i ruszyliśmy dalej w Polskę- tym razem do moich rodziców... Od tego momentu zdjęcia znów dostarcza nasz fotoreporter Adam... ;)

Gdy zajechaliśmy ostatni raz na budowę (niestety akumulatorki w aparacie odmówiły posłuszeństwa)- czarne maziajstwo było na całej reszcie domu, a Panowie Fachowcy (SERDECZNIE POZDRAWIAM!!!) ocieplali fundamenty styropianem...

Inwestor na włosciach ;)

Na zdjęciu również Tatko Męża i kuzyn Marcin- BAAARDZO WAM DZIĘKUJEMY ZA WSZELKĄ POMOC!

A po drugiej stronie obiektywu "nasz fotograf"- kuzyn Adaś- TOBIE DZIĘKUJEMY PODWÓJNIE!!! To dzięki Tobie możemy oglądać postępy na naszej budowie i cieszyć się każdym kolejnym posunięciem do przodu- prawie jakbyśmy byli na miejscu...

Powyżej przymiarka co do wysokości fundamentów (wg. projektu powinno być tak jak zaznaczona jest "kropka" na widocznym drzewku- my jednak zrobimy troszke niżej- na szczęście są ku temu warunki).

Poniżej:

Dotarły bloczki. W głębi widać orientacyjną wysokość fundamentów na 8 bloczków- do tego doszłyby jeszcze "fugi"- oj za wysoko jak dla mnie...

A tutaj widać zarys mojego własnego wykusza... Ale fajnie!

Rzut oka na garaż i kotłownię (dalszy plan), łazienkę, przejście z domu do garażu i kawałek salonu... Zdjęcie robione z "kuchni" ;)

Salon... Jakiś taki malutki- czy ONI napewno budują nasz dom?

Garaż zostaje na takiej wysokości, reszta domu ma być podniesiona o jeszcze jeden bloczek...

Jakie ładne "schodki"... NASZE schodki...

Muszę przyznać, że nie wierzę... Nie wierzę, że buduję własny dom, że spełnią się nasze marzenia, no nie wierzę, ze to NASZE!!!

A w czwartek będziemy już w Polsce i na żywo zobaczymy "to" NASZE!!!

Tak wiele Jej zawdzięczamy, to Ona pomogła nam zrealizować nasze marzenia, dała nam kawałek swojej ziemi, na której budujemy nasz dom... Dziś już nie ma Jej wśród nas, odeszła wczoraj- tak nagle dla nas, z dnia na dzień, nic nie wiedzieliśmy o jej chorobie... Jest mi strasznie źle... Za dwa tygodnie, kiedy będziemy w Polsce mieliśmy kupić wielki bukiet kwiatów i pojechać do Niej z podziękowaniami... Za dwa tygodnie, kiedy będziemy w Polsce... Zawiozę Jej wielki bukiet kwiatów z podziękowaniami... Położę na świeżej ziemi... Nie ucałuję Jej poczciwego policzka... Nie uścisnę dłoni w podzięce... Za dwa tygodnie, kiedy będziemy w Polsce... Będę żarliwie modlić się o spokój Jej duszy, będę prosić o opiekę nad nami i naszą budową i dziękować będę... Nie tak jak chciałam...

A miało być tak pięknie... Chciałam, żeby nauczyła mnie doić krowę, chciałam usiąść z Nią na naszym przyszłym tarasie z kawą w ręku. Chciałam postawić bramkę między naszymi podwórkami, żeby nie musiała chodzić dookoła, gdyby chciała nas odwiedzić... Chciałam... Chciałam zaprosić Ją na nasze pierwsze Święta w nowym domu...

Chciałam Jej tak bardzo podziękować...

Podziękuję Jej... Nie tak jak chciałam...