Przez ostatnie tygodnie każdego dnia był ruch na budowie, a teraz? Cicho, pusto, nic się nie dzieje. Podobno beton w stropie wiąże, ale tego też nie słychać :)

W nocy z sobotę na niedzielę padało, wieczorem w niedzielę też, w nocy tak samo. Dziś rano wydawało się, że będzie sucho, a tu już jeden przelotny spadł i na horyzoncie kolejne chmury widać. Nawet nie ma po co jechać na budowę, żeby strop podlewać :(

W takim razie z innej beczki: Wizualizacje budynku.

Swego czasu architekt przygotował nam rzuty elewacji i wizualizacje budynku. Ta, którą umieściliśmy w nagłówku blogu już dawno jest nieaktualna, ale za to ładnie wygląda :)

Poniżej bardziej aktualne, aczkolwiek też już parę zmian wprowadziliśmy.

No i właśnie teraz zastanawiamy się nad kolejną zmianą :) Chyba jednak zrezygnujemy z drzwi balkonowych na piętrze na rzecz okien, dzięki czemu będziemy mogli poszerzyć zadaszenie nad tarasem.

Obawiamy się tylko, czy wymiary się zgrają a szczególnie wysokość parapetu pod oknami na piętrze. Podobny daszek widzieliśmy na blogu miszszel, wygląda to dobrze a ich parapety są na wysokości ok. 90cm od podłogi. U nas ścianka kolankowa troszkę wyższa, więc parapet może sięgać ponad 1m. Czy to nie będzie zbyt dużo?

Na dniach spotykamy się z architektem, który wszystko ma policzyć i będziemy wiedzieć dokładnie.

Po wylaniu stropu nastąpiło jakieś ogólne rozprężenie, emocje opadły i łapiemy oddech. W piątek wieczorem krótka wizyta, by sprawdzić, czy po deszczu wszystko w porządku. Wszystko pięknie wygląda, no i nawet podlewać nie trzeba. Za to tradycyjnie już niezidentyfikowane osobniki gatunku kociego pozostawiły po sobie pamiątkę :)

W sobotę koło południa sprawiliśmy naszemu stropowi prysznic i.... tyle.

No i na koniec na budowie pojawił się niespodziewany gość. Obejrzał mury, sprawdził, czy stemple dobrze stoją, policzył pozostałe pręty zbrojeniowe, zweryfikował sypkość piasku i ... obwąchał wszystkie cegły.

Koty, psy, kiedyś wieczorem na ulicy pojawiła się locha z małym. Ciekawe, jakie zwierzęta jeszcze nas nawiedzą.

Nadszedł w końcu ten dzień - piątek 9. maja. Kiedyś był to Dzień Zwycięstwa, tym razem to my odnieślimy zwycięstwo w nierównej walce z materią nieożywioną w postaci stropu. A było to tak.

Z samego rana panowie Wykonawcy dokończyli różne drobiazgi, które im zostały.

Wykopali doły pod stopy fundamentowe dla słupków przed wejściem.

Przygotowali i osadzili zbrojenie do tych słupków.

Zaszalowali dziurę na schody.

Nieco wzmocnili zbrojenie.

Dołożyli jeszcze kilka stempli i uporządkowali teren, żeby się nie potykać o jakieś sprzęty, czy materiały.

Na 15:00 mieliśmy umówioną pompę i pierwszą gruszkę do betonu. Jednak chwilę musieliśmy poczekać, bo panowie od betonu przyjechali dopiero o 15:40.

W miarę sprawnie pompa się rozłożyła i zaczeło się wylewanie betonu na strop nad garażem.

Beton był trochę zbyt gęsty, więc panowie musieli ostro wziąć się za jego rozgarnianie i wygładzanie.

Oczywiście w użyciu była również maszyna wibrująca, szczególnie wykorzystywana w trzpieniach i podciągach.

Pierwsza gruszka skończyła się po zalaniu garażu i wieńca prawie dookoła budynku. Na szczęście druga gruszka już stała i czekała na swoją kolej.

Wykonawcy bardzo się starali, żeby strop był jak najrówniejszy i gładzili go listwami podobnie, jak podczas zalewania zera. Oczywiście na czas gładzenia pompa była wyłączana. Panu od pompy było wszystko jedno (ma płacone od godziny), natomiast pan od gruszki trochę narzekał i marudził.

Na koniec jeszcze po kropelce pod słupki wejściowe i pompa zaczęła się czyścić i składać.

Pan od gruszki oznajmił, że ma dla nas jeszcze jakieś 3 kubiki betonu. Szybko stwierdziliśmy, że jedynym miejscem, gdzie można to wlać, to podjazd przed garażem. Pan Wykonawca poprosił o lekkie rozrzedzenie betonu i przystąpiliśmy do opróżniania gruszki.

Na szczęście okazało się, że betonu nie było więcej niż 2 kubiki i to po rozrzedzeniu. Tak czy owak, mamy solidną podbudowę podjazdu do garażu.

Tak finalnie wygląda nasz świeżo wylany strop. Widać, że nad garażem (po prawej) beton jest mniej równy, a to dlatego, bo pierwsza gruszka była gęstsza i Wykonawcy nie nadążali rozprowadzać tego betonu. Dodatkowo jeszcze chwilami przyświecało mocne słońce, przez co beton szybko gęstniał. Beton z drugiej gruszki był trochę rzadszy i Wykonawcy robili więcej przerw na równomierne rozprowadzenie i wygładzenie.

Całość zajęła nam blisko 3 godziny. Pan od drugiej gruszki stwierdził, że był to najdłużej wylewany strop w jego 20-letniej karierze :) Zużyliśmy 18 kubików betonu choć spodziewaliśmy się, że będziemy musieli jeszcze domówić 2-3 kubiki. Betoniarnia była w pogotowiu, ale okazało się, że wystarczyło a nawet zostało na podjazd.

Pan gruszkowy pomimo swego marudzenia pozytywnie nas zaskoczył, bo po umyciu gruszki pozostałą wodą umył nam ulicę zabrudzoną kołami od pompy i gruszek.

Niespełna pół godziny później spadł deszcz. Na szczęście nie był zbyt intensywny i nie wyrządził żadnych szkód. Pozostało więc tylko czekać i podlewać.

Środa niestety upłynęła pod znakiem deszczu, więc panowie Wykonawcy tym razem nie mieli okazji się popisać. Nawet po południu podczas robienia fotek lekko siąpił deszcz. Mimo to zostało co nieco przygotowane. Przede wszystkim zostały docięte na właściwy wymiar belki stropowe nad kuchnią.

Trochę kłopotu musiało sprawić połączenie ich ze zbrojoną belką nad wejściem do kuchni.

Salonowe belki stropowe czekają na swoją kolej.

W czwartek piękna pogoda, więc prace ruszyły pełną parą. Praktycznie cały strop jest ułożony - zostało tylko kilka "garów", żeby dało się wyjść na górę.

Dziura na schody została zamknięta płytą OSB, ale jeszcze wymaga dokończenia.

Z wieńca zostały wypuszczone trzpienie - zdaje się, że chodzi o przyszłą konstrukcję dachu.

No a pod stropem oczywiście mały las podpór.

We wtorek rano na budowie pojawiło się długo wyczekiwane nadproże nad wyjściem tarasowym. panowie Wykonawcy czem prędzej je osadzili, dokończyli ścianę i kształtki wieńcowe. Jak widać, nadproże jest lekko cofnięte, aby kaseta z roletą zmieściła się w warstwie ocieplenia.

W stropie nad garażem zamontowano żebra rozdzielcze.

Mamy już ułożony strop nad kotłownią i wiatrołapem.

Nad przejściem między kuchnią a salonem mamy potężne zbrojenie

Nasz komin wentylacyjno-kanalizacyjny stanął na drodze wieńca. Kierownik budowy wyraził zgodę na takie rozwiązanie, więc mamy nadzieję, że wszystko będzie OK.

Panowie Wykonawcy skonstruowali drugą drabinę. Każda następna jest coraz bardziej wyrafinowana. Ciekawe, jak będzie wyglądać kolejna :)