W piątek 25. kwietnia naszym ścianom przybyło kilka warstw. Powoli to COŚ wreszcie zaczyna nabierać kształtu domu, widać też drzwi i okna :)
Widok z przyszłego ogrodu:
Póki co w garażu leży komin, ale już niedługo... :)
Komin wypadł nam tuż obok przejścia między domem a garażem.
Okno i wyjście na taras z salonu
Następnego dnia ciąg dalszy klejenia ścian. Piszę klejenia, bo przecież używamy kleju. Poniżej krótki instruktaż, jak sobie zrobić ścianę z bloczków i kleju:
Prawda, że proste? Tylko jeszcze wcześniej trzeba sobie zamocować specjalny sznurek w kolorze żółtym :)
W przedostatniej warstwie pod oknami wykonawca wykuł bruzdy, w które włożył pręty zbrojeniowe fi 12. Podobno ma to wzmocnić parapety.
Znowu spadł deszcz i wyjście na taras stało się przejściem do świata bagien.
Ściany osiągają już taką wysokość, że panowie murarze (klejarze?) zaczynają robić sobie rusztowania.
W środę 23. kwietnia zaczynamy kolejny etap – stawiamy ściany parteru. Oczywiście najpierw dysperbit na ścianę fundamentową oraz specjalna folia izolacyjna.
Na to zaprawa cementowa i pierwsza warstwa bloczków.
Z aptekarską precyzją panowie układają kolejne bloczki.
W samo południe krótka wizyta na budowie i okazuje się, że nie przekazaliśmy wykonawcy informacji o szerokości drzwi wejściowych. W projekcie mamy zwykłe drzwi a chcemy mieć półtora skrzydła. Na szczęście pan murarz mówi: Nie ma problemu – i zdejmuje jeden bloczek. Teraz otwór ma 146cm.
Pierwszy kawałek komina i projekt, na który co rusz ktoś zerka i sprawdza wymiary.
Po pierwszej warstwie prace nabierają tempa. Niestety, około godz. 16 przechodzi gwałtowna ulewa.
Trochę się nalało nam wody do salonu, ale się tym nie martwimy. Najważniejsze, że zaczynamy widzieć ten salon.
W części mieszkalnej mamy już cztery warstwy.
W garażu na razie niespełna dwie.
Na wtorek zaraz po świętach zaplanowaliśmy przygotowanie do murowania ścian parteru. Z samego rana pojawiła się ciężarówka z piachem oraz spycho-koparka, która zaczęła równać teren przed i za budynkiem.
Z tyłu dosypaliśmy trochę piachu i rozgarnęliśmy część humusu. Wszyscy doradzali nam, żeby zrobić to jak najszybciej, bo później, gdy chwasty wyrosną i się ukorzenią, to dużo trudniej jest tę górkę ruszyć. A poza tym ziemia będzie się już powoli układać sama pod wpływem deszczów.
Z przodu również podsypaliśmy trochę piachu, ale dodatkowo na wjeździe do garażu wysypaliśmy ciężarówkę tłucznia, dzięki czemu inne pojazdy już się nie będą zapadały.
A jest to o tyle istotne, że po południu pojawił się pierwszy transport z bloczkami, które trzeba było wyładować na wylaną wcześniej płytę.
Oprócz bloczków dostarczony został klej, cement oraz elementy komina wentylacyjnego.
Komin będzie miał trzy kanały - jeden do wentylacji garażu, drugim podłączymy gazowy piec centralnego ogrzewania z zamkniętą komorą spalania a w trzeci wsadzimy rurę od pionu kanalizacyjnego.
Na równanie terenu poszły kolejne cztery ciężarówki piachu czyli około 80 ton.
Następnego dnia (czwartek, 17. kwietnia) przystępujemy do zalewania chudziaka. Na początek panowie położyli na piasku folię, której głównym zadaniem jest zatrzymanie wody z wylewanego betonu.
A potem to już standardowo:)
Przyjechała "gruszka" z betonem B15 i pompa. Tym razem pompa miała 36 metrów chociaż zamawialiśmy 24. Okazało się, że po prostu tylko taką mieli i już. Ale płacimy oczywiście jak za 24-metrową.
Inwestor Zastępczy przekazał Wykonawcy swoje "wysokie oczekiwania" co do gładkości wylewanej powierzchni. Pan wykonawca po krótkich negocjacjach w końcu odpowiedział: Zrobię tak, że pan będzie zadowolony, a ja będę dumny z tego co zrobimy.
Słowo się rzekło i beton był równany bardzo precyzyjnie.
Muszę przyznać, że nasz wykonawca jest dobrym fachowcem, chociaż czasami chciałby zrobić więcej niż trzeba. Gdy usłyszał, że wylewany beton ma klasę B15, powiedział: B20 byłby lepszy, paręset złotych więcej i sen spokojniejszy.
Nasz Inwestor zastępczy skwitował, że B15 to i tak więcej niż trzeba. A są tacy co dają B7 i też dają radę.
Betonu weszło dokładnie dwie gruszki czyli 18m3. Nasz chudziak ma około 16 cm wysokości, więc znowu nie jest z niego taki "chudziak".
Przed południem było po robocie. Teraz zostało tylko czekać aż beton zwiąże pilnując, by za szybko nie wysechł. Po południu wyglądało to tak:
Podlewanie chudziaka nie było zbyt uciążliwe, bo już następnego dnia trochę wspomagał nas deszcz.
Oczekiwanie na chudziaka zbiegło się w czasie z Wielkanocą, więc zgodnie z planem nastąpiła przerwa technologiczno-świąteczna :)
Tym samym zakończyliśmy pierwszy etap budowy - UFF!
Komentarze