Bogu dziekuje każdego dnia za moją drugą połowę. Gdyby nie ON, nie byłoby tego juz stoi na naszej działce. Poszło tak szybko, że ja dziś się ocknęłam i zrozumiałam, ze absolutnie sie opuściłam i zapuściłam w pisaniu blogowych opowieści jak powstaje dom. Z drugiej stron myślę sobie, że dobrze jest rozpocząć i dotrzeać do jakiegoś poczatku końca. Wszystko tak sprawnie i szybko poszło, ze ja nie nadążyłam. W kazdym razie do rzeczy. Stoi juz cos, co przypomina dom. Panowie murarze spisali się na 5 z minusem, bo na koniec cos tam zapomnieli i potrzebna była maleńka poparweczka. Tymczasem wczoraj 20 pazdziernika, czyli tak jak obiecywał Pan szef budowlańców po 5 tygodniach to co miało za ich sprawą stanąć stanęło. Polecam ekpię. Szybko sprawnie i na czas. Okazali się też niezwykle pomocni, bo wiadomo architekt sobie, a życie sobie, wiec chłopaki "prostowali" co architektowi sie wydawało praktyczne ;) Wczoraj pożegnaliśmy naszą ekipę budowlaną. Nasz uronił prawie kilka łez. Były kurczaki, coś mocniejszego i szybka miła imprezka. Zatem mury oblane !!! Dach w najbliższym czasie, teraz ruszy odwodnienie, własnym suptem wykonane.

Ruszyliśmy, przeżyliśmy. Jak przystało na dzien 14 wrzesnia, wykopy nie mogły rozpocząć się o innej godzinie aniżeli o 14:14. Przedziwny to zbieg okoliczności, potrójna 14. Może muszę obstawić tą cyfrą jakiś szczęśliwy numerek ;)

 W zasadzie ten wpis powinien należeć do mojego małżowina, bo to on "dotlenił" się maksymalnie na budowie, spędzając prawie cały dzień w szczerym polu. Pan geodeta był uprzejmy nieco się spóźnić (bagatela jakies dwie godziny ;)) Pan Koparkowy na dzień dobry przezył załamkę, hehe, ale chłopaki dali radę. Budowlańcy pełni zapału działali do 19:00. Mój dzisiejszy udział ograniczył się do przywiezienia Pana Archeo. Dobry chłopak nic nie znalazł, a na dodatek zafascynował naszego syna, którego po szkole dziadzio przywiózł na budowę. Młodziez podjęła działania archeo znajdując róznej maści kamyki i kamienie, dobrze, ze idac śladem Archeologa nie wynalazł czegoś zabytkowego, a jedynie kamienie, które okazały się być granitem szwedzkim. Pan Archeo opowiedział  młodzieży kawał historii o lodowcach ze Szwecji, które lata świetlne temu pojawiły się na Śląsku. Wieczorem po szalenczych namowach syna pojechałam na plac budowy, bo dziecko miało marzenie, żeby pobiegać sobie w "labiryntach", a ja zobaczyłam działkę, jakby nie nasza, gdzie trawa po pas ?, gdzie brzózki ?, które tu jeszcze chwilę temu były, hmmm. Stałam i patrzyłam i tak mi do głowy przyszło, że chyba jeszcze nie ogarniam tego co widzę i czy aby napewno dotyczy czegoś co w 1/5 jest moje. W 1/5, bo nasza rodzina jest 5 osobowa :) Pan budowlaniec z pół uśmiechem na twarzy stwierdził, że za dwa tygodnie to dopiero się zdziwię, a za 5 najdalej stan surowy pokryty dachem jest gotowy.

Dziś nasz synuś wymyślił fajną akcję. Napiszemy jak wygląda nasz wspólczesny swiat, ladnie sie przedstawimy, pare slow o sobie napiszemy, do butelki włozymy i pod domem umieścimy. Może za kilka stuleci, ktos znajdzie, odkopie no i staniemy sie czescia historii ;) 

Forumowicze BARDZO DZIEKUJEMY ZA DOBRE SŁOWO, WSPARCIE I TRZYMANE KCIUKI, nie puszczajcie ich jeszcze.

ps powinni tu umiescic limit znakow, bo nie panuje nad iloscia zdan, ktore wklepuje :):):)

Kilka dni zajęło mi zanim dotarłam do naszego bloga ;) Już jutro nasz dzień, więc czas najbliższy zacząć wpisy. Pierwszy dzień budowy, pierwsze chwile niepewności, dla mojego małżowina dzień szalonej radości, syn już nie może się doczekać, a ja ... cóż ... chyba troche mam stres, czy uda się zacząć i skończyć. Czas wielkiej niepewności. Szczerze mówiąc mimo, że całą procedurę formalności załatwialiśmy sami, i powinny były mnie przygotować do tego, że coś nowego zaczynamy w naszym życiu, to niestety chyba nie zbliżyły mojej świadomości do tego co będzie się działo. Hmmm malkontenctwem wieje z tego wpisu, może strach, może , może, może sama nie wiem co jest tego przyczyną. Od lat przecież marzył się nam nasz własny dom, z dala od sąsiedzkiego dotychczasowego życia (z którego niczego dobrego wspominać nie będziemy), a ja teraz jakieś marudzenie odstawiam. Mam świadomość, że daleka droga przed nami, ale jakoś ciągle nie mogę uwierzyć, że to dotyczy czegośc co w nieodległym czasie będzie widoczne gołym okiem, Może wtedy zrozumiem i uświadomię sobie, że tam na tej zarośniętej , pustej dotąd łące "wyrosły" nasze marzenia :)

Jutrzejszy dzień upłynie pod hasłem "Zatem działajmy". W rolach głownych wystąpią: geodeta Pan Adam, archeolog Pan Marcin (działka objęta nadzorem archeo, może wykopią coś historycznego, hehe, no i Pan Koparkowy ze swoją koparką, aaa i oczywiście Panowie Budowlańcy. Prosimy trzymać kciuki i liczymy na forumowe wsparcie :)