I pierwsza zmiana etapu budowy:)

W sobotnie przedpołudnie zajechała inwestorka na inspekcję.

W roli głównej wystąpił Keraterm 25 P+W. 

Cięższy, bardziej wytrzymały niż (w opinii kierownika budowy " przereklamowany") Porotherm - specjalnie pojechał do laboratorium Lode Group zobaczyć próbki brane do pomiarów technicznych tego pustaka.

Oto efekt po 2 godzinach murowania:

Cegła już przyjechała na pole boju... Nie byłam, nie widziałam, ale przyjęłam meldunek wykonawcy.

Dnia ósmego - w przededniu rozpoczęcia murowania ścian przyszedł moment na ostatnie przemyślenia co do słuszności projektu...

I targa mną wątpliwość w zakresie trafności zmiany wymiaru 2 górnych okien balkonowych (w sypialni i pracowni)... Pierwotny wymiar z projektu: 140 cm, przeznaczony pod okno dwuskrzysłowe, zredukowałam w zmianach adaptacyjnych do 110 cm, chcąc zastosować okno jednoskrzydłowe - w moim uznaniu optycznie lżejsze, nowocześniejsze.

Jednakże mam wątpliwości, czy okno o szerokości ok. 103 cm (7 cm odjęłam na ośnieżnice), będzie wygodne w użytkowaniu i zgrabne w elewacji... 

Dzień i noc rozmyślam, w którą stronę pójść: wrócić do wyjściowego 140 cm czy jeszcze nieco zredukować 110 cm brutto, tak aby osiągnąć jednoskrzydłowe 95 cm netto (czyli wymiar samego okna bez futryny...)

Taki oto dylemat...

Dnia siódmego mam zaszczyt ogłosić zakończenie stanu 0:)

Nie wiem, czy to dobry rezultat, ale jestem zadowolona z tempa, i jako inwestor, i jako kobieta, która sama rzuciła się w toń bezkresnego oceanu problemów, jakim jest budowa.

Nie chwaląc się, na osiedlu w budowlanych postępach jeszcze u prawie wszystkich pozostałych budujących panuje zimowa dżemka, u mnie z dnia na dzień widoczne postępy.

Jak tak dalej pójdzie, niechcący dogonię sąsiada, który od jesieni zasnął z budową na etapie SS0.

Jutro wjeżdża dostawa pustaka ceramicznego, a od soboty powinny piąć się ku niebu mury parteru.

Dnia piątego

pogoda jak w piosence Kultu 4 Pokoje:

(...) Tylko zimno i pada zimno i pada (...)

A ukraiński robotnik nie zważywszy na przeciwności aury, musi nałopatować się solidnie na budowie inwestorki...

Bezkonkurencyjne dziś grzane wino z plasterkiem pomarańczy i wygodna sofa w ciepłym mieszkanku wygrały walkę z ciekawością, czy mury rosną...

W paskudnym śnieżno-dżdżystym dniu skorzystałam jeno z telefona, co by zasięgnąć informacji o postępach w akcji...

Pan wykonawca oznajmił, iż dziś została zwieńczona pozioma izolacja fundamentu, tak zwana zasypka,  warstwowe zagęszczenie piasku i ubicie stopą mechaniczną. 

Na jutrzejsze popołudnie zaplanowane jest betonowanie. (Niestety prawdopodobnie fotorelacji z tej uroczystości nie będzie, bo obowiązki służbowe wzywają i jestem w trasie).

Jeżeli zezania wykonawcy są tożsame z rzeczywistością, jestem pod wrażeniem postępów.

Wszak:

dnia piątego (czyli dzisiaj)

wypada dzień pierwszy

planowego rozpoczęcia prac...

A tu samotna inwestorka ma już prawie stan 0 zamknięty:)

Dnia czwartego jak codzień, zgodnie z powiedzeniem o pańskim oku, dawszy wsześniej w tym priorytetowym celu dyla z pracy, zmonitorowałam inwestycję.

Mimo niesprzyjającej aury z mżawką i iście afrykańską temperaturą + 3 stopnie, postępy widoczne.

Piątkowe palety z bloczkami w tajemniczych okolicznościach zniknęły z czeluści salonu i garażu. Za to wyrosły ściany fundamentu. Świeżo zaizolowane dysperbitem łechtały nozdrza w senne poniedziałkowe popołudnie. Zaś ich czerń charakternie podkreślała wielkość przyszłego domu. Wymiary nabrały realnych kształtów.

Jeszcze w piątek straszące nagością zbrojenia słupów dziś przywdziały już betonowe pokrycia.

Ot, ile można pchnąć roboty w 1 dzień:)