Żeby nie było- mimo całych połaci, wykopalisk wręcz wyobraźni oraz intensywnego studiowania  wzornika   barwa drzwi tuż po pomalowaniu mnie poraziła. Przy czym nie było to porażenie przerażające, ani zachwycające, po prostu trwałam z rozdziawioną gębą przez jakiś czas. 

Zjadłam pół paczki ciastek, ochłonęłam i stwierdziłam że kolor wymiata. Jest genialny!

 

polubcie nas na FB