Murarze dzielnie pracują nad naszym poddaszem. Uwijają się, żeby jak najszybciej skończyć. Na sam koniec zostawili ścianki działowe i schody. Teraz - póki jest ładna pogoda robią to, czego nie mogliby zrobić, gdyby jej nie było

Środa była dla nas dniem dobrych wiadomości: w piątek przyjeżdża do nas trzecia, ostatnia już, dostawa Ytong'a - tym razem przyjadą pustaki 12 cm - na ścianki działowe. We wtorek natomiast na naszej działce pojawią się krokwie! Ojć! Dostaniemy po kieszeni!

Postępy z dziś niestety niewielkie, ale zawsze "jakieś" Powrócili nasi murarze, ale póki co - tylko dwóch. Jeden "złapał" się za schody, a drugi - zaczął stawiać ściankę kolankową Radkowi skończył się urlop i wrócił do pracy, więc budowy doglądał dziś Tata. Podobno murarze wiele czasu potrzebowali na to, żeby właściwie rozplanować schody. Na murach widać jakieś rysuneczki, które niby nie są skomplikowane, ale... nie bardzo pomagają mi wyobrazić sobie "co i jak"

Póki co jedno wiem na pewno: widać już jak będzie wyglądała wnęka "przyschodowa", w której zapewne stanie kiedyś jakaś komódka

Na stropie stanął bloczek do wciągania materiału:

A nasze pierwsze pustaki poddasza mają się tak

W salonie leżą przygotowane przez Tatę wiązania, które zostaną zabetonowane w filarach tarasowych:

Aha! Zapomniałam Wam powiedzieć, że w naszej kotłowni powstał tymczasowy "kącik wypoczynkowy" W piątek Radek przeniósł tu naszą kozę, ja przytargałam trochę korzeni, potem stanęły krzesła i tak sobie siedzieliśmy wieczorkiem, przytulając się do siebie i grzejąc ciepłem buzującego ognia! Czuję, że takie chwile będziemy pamiętać zawsze!

Misja "Strop" zakończona - jak już wiecie - sukcesem. Dlatego od jutra na plac boju wracają murarze i zabierają się za ściankę kolankową i szczyty Radek, Tata i Teść wtargali na górę część pustaków, żeby jutro murarze nie tracili na to czasu i od razu mogli przystąpić do stawiania ścianek

I jeszcze jedno zdjęcie, którym nie mogłam się z Wami nie podzielić: nasze niebo z zachodzącym słońcem. W kolorach, które po prostu... kocham! Moje klimaty! Pięknie, prawda???

Dziewczyny, ja mam podejrzenie, że Wy wczoraj spotkałyście się z moim Mężem, bo on gada tak samo jak Wy! Mówi wczoraj tak: "Dom miałem pobudować - już coś widać. Teraz zasadzę drzewo. No to teraz, żeby tradycji stało się zadość, trzeba by było o syna się postarać!" Po czym zabrał mi łopatę i trochę pokopał sam - na dowód zamieszczam zdjęcie:

Co do dębu - u nas wysiewają się same - tak to już jest jak się pod lasem działkę ma Także w tej kwestii natura mojego Męża wyręczyła! A jakbyście chciały małą sadzonkę dębu - to serdecznie do nas zapraszam - mamy tego tyle, że chętnie się podzielimy!!!

Dostaliśmy je w prezencie od naszego Majstra. Jest to wiśnia sokówka. Mam nadzieję, że się przyjmie! A cały proces sadzenia do oglądnięcia poniżej. Tata wskazał miejsce, a ja rozpoczęłam kopanie:

A drzewko spokojnie czekało nieopodal

Aż w końcu zajęło swoje miejsce:

Radek ładnie je potem przysypał ziemią:

I teraz wisienka prezentuje się następująco:

I nasz dom "zza wisienki" :

Wczoraj odnalazłam jeszcze jedną roślinkę, która nie potrzebowała naszej pomocy przy sadzeniu - zadbała o to sama I tak oto - pośród naszych kamieni, pod płotem Sąsiadów - odkryłam... dziką różę!