a więc lipiec 2010 wyglądał tak...

Kochany tata Stanisław na placu boju. Kopanie, kopanie i jeszcze raz kopanie...

Mój osobisty mąż tam na dole walczy z łopatą

długo to trwało i pracy co nie miara a upał dawał się we znaki i do tego komary (zaraz po powodzi)

dzielni mężczyźni nie poddawali się i walczyli bardzo wytrwale by osiągnąć zamierzony cel

widok bardzo miły dla moich oczu

w tle widać ulicę 

a tutaj niezstąpiona i bardzo pomocna siostra mężą.

praca posunęła się na przód. Przygotowanie do wylania fundamentów i ławy fundamentowej

i oto i ona

ciąg dalszy przygotowywania zbrojenia. Naciąganie drutów i oczywiście bez wypadku się nie obeszło

jeden z dwóch niezastapionych braci mojego męża.

Kochany tata Andrzej na pierwszym planie

Widać wreszcie mury ;-)

Drugi niezastapiony brat męża wytrwale walczy przy betoniarce

widok z tyłu domu na ulicę którą zasłoniła wielka kupa ziemi

szalunki i stęple już prawie skończone

klatka schodowa z wyjściem z tyłu domu