Izulka i Uleńka wezwały mnie do odzewu, więc teraz właśnie odzew następuje!  Przyczyny mojej nieobecności są nieprzyzwoicie prozaiczne: to wina cudnej, letniej pogody, która nas rozpieszcza (i oby tak dalej)!!!  Codziennie rano, gdy zaspana wstaję z łóżka, obiecuję sobie, że dziś po pracy nie jadę na działkę, tylko zostaję w naszym gniazdku, robię najpotrzebniejsze rzeczy, a potem mam czas na blogowanie. I codziennie moja obietnica pozostaje niespełniona - bo zwykle wsiadam do samochodu i gnam do tego naszego miejsca na ziemi - jak oszalała, jakbym miesiąc już tam nie była!  Zdjęć porobiłam tyle, że zastanawiam się teraz, ile czasu zajmie mi ich posortowanie, ocenzurowanie i wybranie dla Waszych oczu tych najlepszych.  Drugą przyczyną mojej nieobecności w ostatnim czasie, było to, że... postanowiły o sobie przypomnieć moje nerkowe dolegliwości, które skutecznie sprowadziły mnie do pozycji leżącej, tudzież półsiedzącej - i tak przez niemalże tydzień. Sami rozumiecie, że w ten sposób i z towarzyszącym bólem, wcale nie jest łatwo dodawać wpis - zwłaszcza optymistyczny!  

W każdym razie: teraz będzie bez zdjęć, ale... mamy pierwsze bieluśkie pomieszczenia w naszym  domku! Pokoje od razu "wróciły" wizualnie do swoich poprzednich rozmiarów! O perypetiach tynkowych napiszę w kolejnym wpisie. Ponadto wybraliśmy - konkretnie, ostatecznie i nieodwołalnie - profil i kolor blachy - o szczegółach potem. Dziś wybieramy się do sklepu z drzwiami, żeby nam zrobili pomiary i wycenili drzwi wewnętrzne - w sumie warto być zorientowanym co i jak, nie? No i za parapetami też wypadałoby się już rozglądać...  

Z ręką na sercu przyrzekam, że zaglądam na Wasze blogi, podczytuję, chociaż komentarzy nie zostawiam.  Będę starała się bywać tu tak często, jak kiedyś!!!  Słowo harcerza!!!

Kochani! Wydało się! Nagle, po wielu dniach nie dawania o sobie znaku życia, w końcu się objawiły! Co??? Mięśnie moich rąk! Po wtarganiu na poddasze wszystkich paczek styropianu (pomagałam dzielnie Mężowi), poczułam, że jednak je mam! Bolą jak cholera, ale SĄ!  I dzięki ich sile styropianik leży sobie na naszym stryszku nad garażem - tam mu tynkowe chlapanie nie zagraża.

Wiem, wiem - obiecywałam, że w tym wpisie ujawnię naszych tynkarzy przy pracy, ale... w poniedziałek ich nie było (awaria betoniarki), we wtorek byli, ale ja miałam jakiegoś takiego lenia do robienia fotek, że normalnie samą siebie tym zdziwiłam, wczoraj na działkę nie pojechałam (po przedwczorajszej wichurze, która przepędziła nas z działki, zrobiło się dość chłodno, więc wykorzystałam gorszą pogodę na przywracanie naszego blokowego gniazdka do stanu "błyszcząco-idealnego"), a dziś? A dziś nie wiem, czy uda mnie się zajrzeć na działkę, bo... biegnę z życzeniami do mojej Kochanej Mamci!  Ale będę się starała!

Z najnowszych nowości: udało nam się zakupić siatkę na ogrodzenie tyłu i boku działki - odkupiliśmy ją od znajomego, który wymienił sobie frontowe ogrodzenie z siatkowego na kute - cena, oczywiście, promocyjna! Półdarmo - można rzec  Dzwoniliśmy do ekipy od posadzek - mamy im dać znać na tydzień przed planowanym rozpoczęciem wylewek. Dziś poznamy wycenę blachodachówki na nasz dach. Po raz kolejny mieliśmy dylemat: ja upieram się przy blachodachówce w kolorze brązowym, Radek chciałby czarną. Krakowskim targiem ustaliliśmy, że będzie bardzo ciemny brąz. Obyło się bez rękoczynów i rwania sobie włosów z głowy!  Ciekawe, jak to wyjdzie cenowo - dziś się przekonamy. Zamówiliśmy też piasek kwarcowy - dostawa w czwartek, czyli dziś, po południu. Zakupiliśmy kolejną dostawę cementu - mówię Wam - lecą te tynki szybciej niż się spodziewałam - jesteśmy mile zaskoczeni! Oby nie przechwalić...  

I wiecie co? Ściany są teraz takie inne: "ucywilizowane", dość gładkie, choć wciąż jeszcze przed docierką. Sprawdzaliśmy kontrłatą, czy są równe - wszystko jest ok. Póki co... (odpukać w niemalowane drewno: puk, puk!). Wszystko szybko dosycha - pogoda nam sprzyja (i znów odpukam: puk, puk!).

Chyba czas na jakąś wycieczkę do Leroya albo innej Castoramy A tak przy okazji: czy w takich dużych marketach budowlanych, po wybraniu konkretnych kafelków, można na miejscu poprosić o projekt łazienki?

Egispkie ciemności już nam niestraszne! Wszystko za sprawą tego, że w czwartek po południu w naszej skrzynce został podłączony licznik!!! Kurna! W życiu nie cieszyliśmy się tak z czegoś, za co za chwilę trzeba będzie płacić rachunki! To sprawca całego zamieszania, czyli "bebechy" naszej skrzynki prądotwórczej:

A to nasze "domowe" centrum dowodzenia - w wersji ze zgaszonymi kontrolkami: 

I w wersji z kontrolkami świecącymi:

I pierwsze oświetlenie naszego Lapiska! Zamontowane przy użyciu rąk własnych Małżonka mego kochanego oraz jego Brata Rozkminka: "Który ES włączyć, żeby działało???"

Sprawdzanie napięcia:

I ostatecznie halogenik wisi sobie nad bramą garażową. Zdjęcie tylko w wersji zgaszonej, bo... było za jasno, żeby świecił.

A teraz zdjęcia z cyklu "życie budowlańca".  Nasz garaż pełni obecnie zaszczytną funkcję jadalni. Stanął w nim stolik z dość nietypowego materiału, jednakże swoją funkcję pełni doskonale. I czterech naszych Tynkarzy spokojnie zje przy nim śniadanko

Ale stolik to nic w porównianiu z tym, co pokażę Wam za chwilę! W życiu nie zgadniecie, w czym po pracy może się umyć czterech chłopa!  Sami spójrzcie - oto "toaleta" stworzona na potrzebę chwili!

W następnym wpisie ujawnię naszą ekipę tynkarską przy pracy. Panowie sami upominają się o jakąś sesję zdjeciową - więc co im będę żałować! Ciekawe kto im "doniósł", że lubię sobie pobiegać po budowie z aparatem!

...ale nie ponuro W domu trochę jak... w grobowcu jakimś...  O czym mowa? O tynkach - rzecz jasna!   Jeszcze nigdy w życiu szaro-bure barwy nie dały mi tyle radości, jak te, które upstrzyły nasze ściany i sufity. Ale! Co ja będę tu pisać! Zapraszam do środka!

Z naszego salonu zniknęła kanapa i drewniany stół - ich miejsce zajęły sprzęty jak na salon dość niecodzienne 

Jak widzicie - okna szczelnie pozasłaniane, podobnie rury:

I jeszcze trochę szaro-burych zdjęć. Trochę jak w czarno-białym, niemym kinie będzie!

Wzbogaciliśmy się też o trzecią wannę - to znaczy tynkarze ją sobie przywieźli Widać dwie to dla nich za mało!  Na zdjeciu widoczne tylko dwie - te od lasowania. Trzecia robi za zbiornik na wodę

Wczoraj zaliczyliśmy dostawę góry piasku kwarcowego - jego jakość sprawdzała Pani Inspektor we własnej osobie!

Dobra - już Was nie maltretuję - lecę teraz na "zielony" donieść uprzejmie co też mi tam w ogródku znowu wyrosło!  Papapa...

Wczoraj! Nie mam niestety zdjęć, bo nie byłam na budowie, ale Radek uprzejmie doniósł swojej zapracowanej Małżonce (czytaj: "mnie"), że góra już zachlapana ze szprycy, czy jak tam się to nazywa!  Tata mnie trochę nastraszył. Przyszedł wczoraj do naszego gniazdka i z pełna powagą mówi tak: "Co za partaczy Radek zgodził! Co też oni tam wyprawiają!" No i pauza! Więc ja się już zdążyłam zagotować, para mi prawie uszami poszła, co widząc mój Tata (nie wiedzieć czemu: czy bał się, że zejdę na zawał, czy raczej obawiał się, że wyżyję się na boguducha winnym Mężu albo - co gorsza - na samym mym Rodzicielu) kontynuuje: "Takie ładne ściany były, bieluśkie - a teraz wszystko takie pochlapane i szare!" No i jak tu go nie kochać? Jak trzeba pomoże, jak trzeba doradzi, a jeszcze innym razem zadba o to, żeby córce ciśnienie się podniosło!

Dziś mam w planach zakupy i gotowanie, gotowanie, gotowanie! Cały następny tydzień zapowiadają upały - więc wolę nagotować wszystkiego teraz i mieć zapas, żeby potem móc korzystać z uroków pięknej pogody i nie tracić cennego czasu w mojej gniazdkowej mini-kuchni!  Może uda mi się choć na chwilę podjechać na działkę i cyknąć parę fotek. Dodatkowo musimy chłopakom od tynku pokazać zdjęcie kominka, jaki chcemy mieć - coby się ekipa mogła mentalnie przygotować do jego realizacji. A kominek będzie podobny do tego:

No i czas najwyższy wybrać cegłę na ściankę pod schodami - czy ktoś z Was może nam polecić jakąś firmę od takich postarzanych cegiełek? Do tej pory najbardziej podobała nam się cegła z firmy Elkamino Dom. Ale może warto jeszcze się rozejrzeć, póki mamy na to czas.